Kronik aralıklı açlığın gastrointestinal motor fonksiyonlar üzerine ghrelin aracılı etkilerinin araştırılması

Amaç: Bu çalışma ile aralıklı açlık beslenme modelinin sıçanlarda gastrointestinal sistem üzerinde ghrelinerjik sistem aracılı etkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Yöntem: Bu çalışmada 20 erkek Sprague-Dawley sıçan kullanılmış; 10'u ad-libitum, 10'u ise 14 gün süreyle aralıklı açlık (AA) diyetine tabi tutulmuştur. GIS (ileum, fundus) dokularının kasılma ve gevşeme yanıtları organ banyosu yöntemiyle değerlendirilmiştir. Kasılma için bethanekol, gevşeme için SNP; elektriksel aktivite için ise EFS protokolü uygulanmıştır. Ayrıca mide-bağırsak geçiş süresi (GIT) ve katı mide boşalımı ölçülmüştür. Tüm hayvanlardan elde edilen plazmalardan ve GIS dokularından total ghrelin düzeyi ELISA yöntemiyle analiz edilmiştir. Protein miktarlarını gruplar arası karşılaştırabilmek adına Western-Blot yöntemi uygulanmıştır. Bulgular: Aralıklı açlıkta vücut ağırlığı azalmış, ağırlığa göre normalize edilen besin alımı artmış; katı mide boşalımı ve toplam gastrointestinal transit hızlanmıştır. Plazma ghrelin düzeyleri değişmezken, doku düzeyinde fundusta ghrelin ve ileumda GHSR sinyali artış eğilimi göstermiştir. Organ banyosunda fundusun spontan kasılma frekansı korunmuş, ileumda artmıştır; motilite indeksi her iki dokuda da benzerdir. Betanekol kasılmaları konsantrasyona bağlı artırmış, GHSR antagonisti yüksek konsantrasyonlarda yanıtı azaltmıştır; SNP fundusta belirgin, ileumda sınırlı gevşeme oluşturmuştur. EFS ile kasılmada fundusta grup farkı görülmezken, ileumda yüksek frekanslarda aralıklı açlık grubunun yanıtları daha büyüktür; EFS ile gevşemede grup farkı saptanmamıştır. Sonuç: Bu çalışma, sıçanlarda kronik aralıklı açlığın enterik ghrelin ekspresyonunu artırarak gastrointestinal motiliteyi uyardığını ve GI motor disfonksiyonlarda tamamlayıcı bir tedavi yaklaşımı potansiyeline işaret ettiğini düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: aralıklı açlık, gastrointestinal sistem, ghrelin, izole organ banyosu