Kronik lenfositik lösemide aurora-A kinaz ekspresyonu

Amaç ve Hipotez: Aurora kinazlar sentrozom olgunlaşması ve ayrılması, mitotik iğ ipliklerinin oluşumu, iğ düzeneği kontrol noktasının denetlenmesi, kromozom ayrılması, sitoplazma bölünmesi gibi mitotik olayların düzenlemesinde önemli serin/threonin kinazlardır. Aurora kinaz A aşırı ekspresyonu pek çok solid organ tümörü ve hematolojik malignitede daha yüksek tümör derecesi, daha fazla proliferasyon hızı ve kötü prognoz ile ilişkilendirilmiştir. Bu çalışmanın amacı kronik lenfositik lösemide Aurora kinaz A ekspresyonunun belirlenmesidir. Yöntem: Adnan Menderes Üniversitesi Etik Kurulu tarafından onaylı ileriye dönük çalışmamıza yeni KLL tanısı konulmuş ve hiç tedavi almamış 41 hasta (22 erkek ve 19 kadın, yaş ortalaması 70±10) ile benign hematolojik hastalığı olan 18 hasta (7 erkek ve 11 kadın, yaş ortalaması 53±20) kontrol grubu olarak alındı. Tüm hastalara kemik iliği aspirasyonu ve biyopsisi yapıldı. Kontrol grubundan bir hastanın Aurora kinaz A mRNA ekspresyon düzeyi teknik sorun nedeniyle analiz edilemedi ve çalışmadan çıkarıldı. Kemik iliği hücrelerinde Aurora kinaz A ekspresyonu kantitatif reverse transkriptaz-polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) yöntemiyle β-aktin ve GAPDH housekeeping genleri kullanılarak araştırıldı. Rölatif RNA düzeyleri standart delta/delta Ct (δ/δ Ct) metoduyla elde edildi. Tüm KLL hastaları ve tüm kontrol grubu hastalarının kemik iliği biyopsi kesitlerine Aurora-A antikoru uygulanarak immunhistokimyasal incelemesi yapıldı. KLL hastalarında 13q delesyonu, 17p delesyonu ve trizomi 12 kromozomal anormallikleri kemik iliği aspirasyon örneğinde FISH yöntemiyle araştırıldı. Tüm verilerin karşılaştırılması SPSS 15.0 Windows ortamında Mann-Whitney-U, Ki-Kare ve One-Way ANOVA testleri ile yapıldı ve p<0.05 değerler anlamlı kabul edildi. Bulgular: Aurora kinaz A mRNA ekspresyonu açısından KLL hastaları ve kontrol grubu arasında anlamlı farklılık saptanmadı (p>0.05). KLL hastalarında Aurora kinaz A immunhistokimyasal pozitifliği istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0.001). Aurora kinaz A pozitif boyanan tüm hastaların kemik iliği hücrelerinde sitoplazma ve nükleuslarında birlikte boyanma görüldü. 13q delesyonu, 17p delesyonu ya da trizomi 12 kromozomal anormallikleri olan KLL hastalarında Aurora kinaz A immunhistokimyasal boyanma bakımından bir farklılık saptanmadı (p>0.05). Sonuç: Tedavi görmemiş KLL hastalarıyla yapılan literatürdeki en geniş hasta serisine sahip çalışmamızda Aurora kinaz A mRNA ekspresyonunda bir artış saptanmadı. Ancak immunhistokimyasal boyanma açısından anlamlı farklılık Aurora kinaz A'nın KLL'de potansiyel bir terapötik hedef olabileceğini düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: Aurora kinaz A, kronik lenfositik lösemi