Kırsal konutlar ve eklentileri üzerine bir araştırma: Tongurlar köyü örneği

Kültür-mekân-mimarlık etkileşimi, yerel kimliğin korunması açısından son yıllarda önem kazanmaya başlamıştır. Özellikle konut tasarımında, yerel kimlik ve kültürel miras açısından bakıldığında Anadolu'nun yaşam alışkanlıklarını, kültürünün izlerini fazlaca görmek mümkündür. Kırsal konutlar ve eklentileri, hem çevresel belirleyicilere göre biçimleniş özellikleri, hem de mekân organizasyonu bakımından Anadolu kültürünün özelliklerini taşıyan en güzel örneklerdir. Ancak her biri kendi içerisinde özgün olan bu yapılar, gerek doğal şartlar gerekse bakımsız bırakılarak zarar görmekte, hatta yok olmaktadır. Günümüz teknolojisi ve hızlı yapılaşma ile yerel malzeme ve yerel yapı teknikleri önemini yitirmekte ve 'yer'e özgü olmayan, hiçbir mimari kaygısı bulunmayan yapılar üretilmektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'nin kırsal kesimindeki giderek yok olan konut tipleri ve eklentilerini Bilecik İli, Tongurlar Köyü örneğinde ortaya koymaktır. Bilecik ili; Marmara Bölgesi'nde bulunması ve içinde olduğu hızlı kentleşme sürecine rağmen, köylerinde kırsal özelliğini halen önemli ölçüde korumaktadır. Çalışmada bu "geleneksel kırsal yaşam biçimi" nin etkisiyle şekillenen yaşam alanları genelinde ve seçilen konutlar özelinde, geleneksel yaşam ve konuta yansımaları değerlendirilmektedir. Konutların hangi tip eklentilere sahip olduğu ve zaman içerisinde geçirdikleri değişimler saptanmaktadır. İncelenen bölgeden; alan araştırması, anket ve araştırma teknikleri ile elde edilen bulgular; İl Özel İdaresi tarafından, bölgede yeni konut üretimi için önerilen hazır uygulama projeleri ile karşılaştırılarak, geleneksel mimariye uyumlu veya uyumsuz noktaların belirlenmesi hedeflenmiştir.