Comparison of the effect of conventional and osseodensification drilling techniques on primary stability, in insertion of short dental implants into D4 bone with insertion / removal torques and resonance frequency analysis

Kısa dental implant tedavilerinde kemik yoğunluğu belirleyici bir faktördür ve maksillaya uygulanan kısa dental implantların sağ-kalım oranları daha düşüktür. Düşük kemik yoğunluğu olan bölgelerde peri-implant zorlanma ve gerilmeleri sebebi ile, implant kayıplarının yaşandığı bildirilmiştir. Bu sebeple özellikle konvansiyonel frezleme tekniğiyle posterior maksilla gibi düşük yoğunluklu D3-D4 kemik tipine yerleştirilen kısa dental implantların, mandibula gibi yüksek yoğunluklu D1-D2 kemik tiplerine göre daha az başarılı oldukları bildirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, konvansiyonel ve osseodensifikasyon (OD) frezleme teknikleri kullanılarak posterior maksillayi taklit eden D4 tipi kemiğe yerleştirilen 5 mm boyundaki kısa dental implantların primer stabilitesinin Rezonans Frekans Analizi (RFA), yerleştirme ve çıkarma tork testleri ile karşılaştırılmasıdır. Aynı poliüretan kemik blokları üzerine farklı osteotomi teknikleriyle, 4.8 mm çapında ve 5 mm boyunda 42 dental implant uygulanmıştır. Bu çalışmanın sonuçları, kısa dental implantların osseodensifikasyon frezleme tekniği ile yerleştirildiğinde yerleştirme ve çıkarma tork değerlerinin istatistiksel olarak daha yüksek olduğunu göstermiştir (p<0,001). Benzer şekilde, kısa dental implantlar osseodensifikasyon frezleme tekniği ile yerleştirildiğinde ISQ değerleri konvansiyonel frezleme tekniğine göre istatistiksel olarak daha yüksek gözlenmiştir (p<0,001). Sonuç olarak düşük yoğunluklu D4 kemik tipinde osseodensifikasyon frezleme tekniği ile yerleştirilen kısa dental implantlar, konvansiyonel frezleme tekniği ile yerleştirilen implanta göre daha başarılıdır. Bu bulgular, standart implant çapları ve uzunlukları ile ilgili literatür ile uyumludur. Osseodensifikasyon frezleme tekniği ile yerleştirilen kısa dental implantlar, D4 kemik tipine yerleştirildiğinde ogmentasyon tekniklerine alternatif olarak kullanılabilir. Farklı boylardaki agresif implant tipleri için de daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.