Kurşun toksikasyonu oluşturulan ratlarda beta glukanın etkisi
2020
0 görüntülenme
0 i̇ndirme
Danışman: Prof. Dr. Pınar Tatlı Seven
Özet (TR)
Araştırmada bireysel olarak barındırılan 28 adet erkek Sprague-Dawley rat kullanıldı ve Kontrol, Beta glukan (BG, 50 mg/kg canlı ağırlık (CA)/gün BG, gavaj), Kurşun (Kurşun; 15 mg/kg CA, ip kurşun asetat), Kurşun + BG grubu (Kurşun + BG; 15 mg/kg CA ip kurşun asetat ve 50 mg/kg CA BG, gavaj) olarak dört gruba ayrıldı. Yem tüketimi Kurşun grubuyla karşılaştırıldığında, Kurşun + BG grubunda önemli oranda arttı (P<0.001). Kurşun toksisitesi, oksidatif stresin göstergesi olan karaciğer malondialdehiti (MDA) önemli oranda artırdı (P<0.001). Beta glukan uygulaması karaciğerde önemli oranda MDA düzeyini azalttı ve GSH-Px aktivitesini artırdı (P<0.001). Kurşun uygulaması proapoptotik protein Bax'ın salınımını artırdı, antiapoptotik protein Bcl-2'nin salınımını azalttı ve Bax/Bcl-2 oranını önemli oranda artırdı (P<0.01). Aynı zamanda spermatogenezisi bozdu. Kurşun kaynaklı toksisite üzerine beta glukan uygulaması ise oksidatif stresi, spermatogenezisi, apoptotik yolakların aktivasyonunu kısmen korudu.
Yazar
Dr. Osman Ersin Kanmaz
Kurum
Bu Yayına Nasıl Atıf Yapılır
Osman Ersin Kanmaz (Yüksek Lisans Tezi). Kurşun toksikasyonu oluşturulan ratlarda beta glukanın etkisi, 2020, Fırat University.
Anahtar Kelimeler
Lisans
Tüm Hakları Saklıdır
Bu eser belirtilen lisans koşulları altında paylaşılmaktadır.
Fırat University tezlerinden daha fazlası
- Fuzûlî'nin Türkçe Divân'ında renklerin kullanımı(2013)
- 3-boyutlu Minkowski uzayında Hasimoto yüzeylerin geometrik özellikleri(2022)
- Çok uluslu şirketlerin küresel ölçekte yayılma stratejilerini etkileyen faktörlerin girişimcilik bağlamında incelenmesi(2018)
- Okullarda örgüt kültürü, örgütsel güven, örgütsel yabancılaşma ve örgütsel sinisizm arasındaki ilişkiler(2015)
- Animasyon destekli 5E Modeli uygulamasının öğrencilerin akademik başarıları ve motivasyonları üzerine etkisi(2015)
- Kuzeydoğu Akdeniz'de yaşayan berlam, Merluccius merluccius (Linnaeus, 1758) ve greater forkbeard, Phycis blennoides (Brünnich, 1768) türlerinin otolit biyometrileri ve büyüme özellikleri(2017)
