Kuzey-Doğu Türklerinin bazı destanlarını dil felsefesi açısından inceleme

Bu çalışmanın amacı Kuzey-Doğu Türklerinden destanlar alınarak bu destanları dil felsefesi açısından incelemektir. Bu destanlar incelenirken, dil felsefesinin kuramları ile birlikte pragmatik, semantik, sentaks olarak ele alınıp destanlardaki dilin anlam, anlama, düşünme, iletişim, kültürle ilişkisini de ortaya koyarak bir çalışma sunulacaktır. Dilin ve kültürün düşüncelere nasıl tercüman olduğunu da göstermek amaçlanmaktadır. Bu düşüncelerin altında yatan gerçeklikler anlamlarla bir ifade bulmaktadır. Bir toplumun dilini ve kültürünü ne kadar iyi tanıyabilirsek o toplumun yansıtmak istediği düşünceyi de o kadar iyi tanıyabiliriz. Sonuçta dil, kültürü de düşünceyi de aktaran yaşatan bir araçtır. Kültür de dille ve dilin felsefesiyle birlikte kendi içerisindeki derin anlamlarıyla topluma yol gösteren bir yapıdır. İnsan kültüre de en az dil kadar muhtaçtır. Bu çalışmanın bitiminde ise Türk toplumlarında üretilen destanların coğrafi olarak uzakta bulunan Kuzey-Doğu Türklerinde bile olsa hepsi bir Türk kültürü içinde gelişmekte ve bu destanlar dil felsefesi yönünden incelendiğinde ortak Türk yaşamını, yasalarını, inançlarını vb. şeyleri bize göstererek dil, felsefe ve kültürün ayrılmaz bir üçlü olduğunu belirtmektedir. Bunun içinde ise destan metinlerinin cümle yapısı, söz dizimi, anlambilim, pragmatik ile destanlarda kullanılan dil, düşünce, kültür ilişkisi ele alınarak dil felsefecileri ve kuramları açısından incelemesine yer verildikten sonra bu destanlardaki ortak tipler ve motifler de açıklanarak verilen örneklerle bir anlam değerlendirmesi yapılmıştır. Sonuç kısmında ise genel bir değerlendirme söz konusu olacaktır.