Red, white, and black: Anti-communism, massive resistance, and the case of Orval Faubus

1954'te ABD Temyiz Mahkemesi, aldığı bir kararla ülke çapında devlet okullarında ırka dayalı ayrımcılığı anayasaya aykırı bulmuştur. Bu karar, ırksal ayrımcılığın çoğunlukla toplum düzeninin temel bir parçası olduğu güney eyaleterinde, Kitlesel Direniş olarak adlandırılan, bölgesel çapta bir hareketi tetiklemiştir. Bu direniş hareketi, Soğuk Savaş'ın getirdiği ulusal anti-komünist görüş birliği ile zamansal olarak örtüşse de, güneydeki tarihsel eğilim zaten ırksal reform çabalarını komünizm ile bağdaştırma yönündeydi. Bu tezde üzerine eğilinen bir konu söz konusu tarihsel sürekliliktir. Diğer bir konu ise, önceleri ılımlı olan Yukarı Güney eyaleti Arkansas'nın, 1957'de Little Rock Lisesi'nin entegrasyonu sırasında yaşanan krizle, Kitlesel Direniş'in merkezi konumuna gelmesidir. Bu değişimde, Merkez Güney'den yayılan anti-komünist ve ayrımcı propaganda büyük rol oynamıştır. Direniş hareketi Muhafazakâr beyaz bir seçkin zümre tarafından başlatılmış olsa da, güneyli yerel halkın desteği ve ılımlı eğilimlere sahip beyaz güneyli liderlere göz dağı verilmesi hareketin başarısındaki temel etken olmuştur. Direnişçi söylemin Arkansas'ya ulaşarak tabana hitap edebilmesinde ve eyaletteki ılımlı kesimi pasifize etmesinde, aynı anda anti-komünist ve ayrımcı olan söylemin etkisi özellikle önem kazanmıştır. Bu bileşim sayesinde direniş, 1957 entegrasyon krizinin doğmasında önemli bir etken olmuştur ve aksi takdirde sessiz kalabilecek olan tabanı hareketlendirerek önceleri ılımlı olan vali Orval Faubus'u yeni, muhafazakâr ve toplumda kolay kabul görebilecek bir duruşu benimsemeye sevk etmiştir. Yerel koşulları kavrayabilmek amacıyla, ikincil kaynaklara ek olarak, güneyli liderlerin daha çok propaganda malzemeleri içeren kişisel koleksiyonlarının yanı sıra, Faubus'un özel koleksiyonu ile otobiyografileri ve Arkansas'da öne çıkan kişilerin basılmış hatıralarına başvurulmuştur