Latinceden Fransızcaya ad durum ekleri ve Türkçeyle bir karşılaştırma

Fransızca, tüm diger roman dilleri gibi latinceden geldigi için, latincenin bazı gramer kurallarını bünyesinde barındırması beklenir. Fakat latinceden fransızcaya geçis asamasında, bu kuralların bazılarının kademeli olarak yok oldugunu görmekteyiz. Latincede isim, zamir ve sıfatlar çekiliyordu ve 6 çekim hali vardı: yalın hal, hitap hali, isim tamlaması hali, e hali, i hali ve den hali. Almanca ve diger slav dillerinde de oldugu gibi, latince degisik bir cümle yapısına sahiptir. smin cümle içindeki fonksiyonunu belirleyen, bulundugu yer degil, sahip oldugu çekim halidir. Klasik latincenin altı halli çekim durumu, eski fransızca döneminde iki halli çekim durumuna indirgenmistir. sim çekimlerinin, daha ziyade özne çekiminin tamamen yok olması, orta fransızca döneminin en karakteristik olayıdır. XIVncü yüzyıldan sonra isim çekimini artık fransızcada görmemekteyiz. sim çekimleri üzerine kurulu bu sistem çöktügünden dolayı, biz de bu durumda fransız dilinin hangi elemanlarının bu sistemin yerini doldurdugunu ve günümüz fransızcasında kalıntılarının neler oldugunu arastırdık. Türk diline gelince, Türkçe de Latince gibi, cümle içinde ismin fonksiyonunu belirleyen isim çekimlerini kullanmaktadır. sim çekimleri hususunda türkçeyle latince arasında bazı benzer özellikler tespit ettik. Bu durumda, türkçe isim çekimlerinin fransızcada tekabül edebilecekleri fonksiyonları arastırmaya karar verdik. Bu, bize fransızca cümle yapısını kavramakta bir sadelik ve kolaylık saglayacaktır. Zira, isim çekimleri sayesinde serbestçe ve esnek bir biçimde cümle kurmaya alısmıs olan biz türkler, isim çekim ekleri bulunmayan ve bu yüzden de dizilisi esnek olmayan fransızcanın cümle yapısını anlamakta çogunlukla güçlüklerle karsılasmaktayız.