Çağdaş Bağdat'ta müslümanlar arasında hukuki çoğulluk: Etnografik bir yaklaşım

Müslüman ülkelerde şeriat, aşiret ve devlet şeklinde üçe bölünmüş bir düzen genelde hâkim olmuştur. Osmanlı'nın Irak'ı yönetmesi sırasında, 1839'daki Tanzimat reformlarına kadar şeriat devlet yasası olarak uygulanıyordu. Bu noktada, bazı Batı medeni kanunları getirildi ve uygulandı, ve bu da yasal çoğunluğun ortaya çıkmasına yol açtı. Aşiretler, Müslüman toplumlarda her zaman önemli bir rol oynamıştır fakat nüfuzları devletin yetkilerini uygulama kabiliyetinden büyük ölçüde etkilenmiştir. Devlet ne kadar güçlüyse aşiretler üzerindeki kontrolü de o kadar fazladır ve bunun tam tersi de geçerlidir. 2003'ten sonra, Irak sadece yönetim sisteminin değişmesi nedeniyle değil, aynı zamanda 2006 -2007'deki iç savaş nedeniyle de siyasi, hukuki ve sosyal düzeyde radikal değişiklikler geçirdi. Bu çalkantılı dönemde, hükümet aygıtları genellikle işlevsiz kaldı ve bu da aşiret ilişkilerinin yeniden canlanmasına yol açtı. Bu tez, birden fazla hukuk sisteminin bir arada varlığı ve etkileşimi ile karakterize edilen çağdaş hukuki çoğulculuk olgusuna odaklanmaktadır. Bilhassa, hükümet aktörlerinin, aşiretlerin ve dini otoritelerin bu karmaşık yasal alana katılımını ve bu çoğulluğun Irak halkının günlük yaşamdaki hukuki bilincini nasıl etkilediğini incelemektedir.