The relationship between leptin, miRNA221 and the coronar yartery disease and the severity of the disease

Koroner arter hastalığı (CAD), muhtemelen dünya çapında insan sağlığını tehdit eden en önemli ve en yaygın kardiyovasküler hastalık (CVD) tipidir. Obez bireylerde yüksek leptin seviyeleri, düşük dereceli sistemik inflamasyonuna neden olur ve bu da hastaları CAD'a karşı daha duyarlı hale getirir. Leptinin azalma derecesi, leptin duyarlılığı için bir gösterge olabilir. Çözünür leptin reseptörü (sOB-R), leptin için birincil bağlayıcı proteindir, bu nedenle biyoyararlanımını etkileyebilir. Leptin direncinin durumu, serbest leptin indeksi (FLI) adı verilen bir biyobelirteç ile değerlendirilebilir. FLI, toplam leptin ve sOB-R konsantrasyonlarının oranıdır. Kardiyovasküler biyolojide, mikro ribonükleik asitler (miRNA'lar), kalp fonksiyonunun korunması ve kalbin gelişimi dahil olmak üzere birçok farklı süreci düzenler. Ayrıca miRNA'lar patolojik süreçlerle ilişki içinde bulunmuş ve bazı hastalıklarda biyobelirteç olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu kapsamda çalışmada leptin, leptin reseptörü, FLI ve miRNA-221 ile CAD arasındaki ilişkinin ve CAD şiddetinin araştırılması amaçlanmıştır. Prospektif vaka-kontrol çalışması, akut koroner sendrom dışında koroner anjiyografi endikasyonu olan 78 kişiden oluşturuldu. Koroner lezyonu invaziv tedavi gerektiren 40 hasta ve koroner arterleri normal olan 38 kişi kontrol grubu olarak alındı. Koroner anjiyografi yapıldıktan sonra hastalardan ve kontrol grubundan periferik kan örnekleri alındı. Koroner anjiyogramlar ayrıca lezyonların SYNTAX skoruna göre değerlendirildi. Serum numunelerindeki sOB-R ve leptin seviyeleri, numunelerdeki sOB-R ve leptini ölçmek için bir sandviç enzim immünoanaliz yöntemi (ELISA) ile belirlendi. miRNA-221 ekspresyonu gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu yöntemi (PCR) ile belirlendi. miRNA-221'in tanısal kapasitesini belirlemek için ROC eğrisinin analizi yapıldı. Hasta grubu, 23'ü erkek (%57,5), 17'si kadın (%42,5) olmak üzere toplam 40 bireyden meydana gelmekteydi. Kontrol grubu, 38 kişi olup 17'si erkek (%44,7), 21'i kadın (%55,3) idi. Çalışmamızda, kontrol grubuna göre hastalarda sOB-R düzeylerinin istatistiksel olarak daha yüksek (p<0,001*) ve FLI sonuçlarının istatistiksel olarak daha düşük (p<0,001*) olduğu saptandı. Ayrıca leptin düzeyleri gruplar arasında anlamlı farklılık göstermedi. Yapılan alt grup analizleri sonucunda CAD ve sOB-R düzeyleri ile FLI sonuçları arasındaki ilişki obeziteden bağımsızdı. Ayrıca SYNTAX skoru ile leptin reseptörü arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif korelasyon (p<0,001*) ve SYNTAX skoru ile FLI arasında negatif korelasyon (p<0,001*) saptandı. Bu bulguların yanında miRNA-221 düzeyleri hasta grubunda kontrollere göre anlamlı olarak 3 kat daha yüksek bulundu (P=0,024). Bunun yanında miRNA-221 ile sOB-R arasında istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon saptandı (p=0,029) ve leptin ve FLI, SYNTAX skoru ile korele saptanmadı. Sonuç olarak, CAD grubunda normal koroner arter grubuna göre sOB-R düzeyinin istatistiksel olarak daha yüksek ve FLI'nin istatistiksel olarak daha düşük olarak saptandı. miRNA-221 seviyeleri CAD grubunda normal koroner arter grubuna göre istatistiksel olarak daha yüksek saptandı. Ayrıca sOB-R seviyeleri ve FLI, CAD şiddeti ile ilişkili bulundu. Mevcut sonuçların başka çalışmalarla doğrulanması halinde, sOB-R, FLI ve miRNA-221 değerlendirilmesi, koroner anjiyografi yapılmadan invaziv tedavi gerektiren CAD saptamak için faydalı olabilir. Anahtar Kelimeler: miRNA-221, Leptin, Leptin Reseptör, Koroner Arter Hastalığı