Lise öğrencilerinde öz denetim ve anne-baba tutumu arasındaki ilişkinin bazı sosyo-demografik değişkenler açısından incelenmesi (Elazığ ili örneği)

Ergenlik, çocukluk ile yetişkinlik arasında bir evre olarak tanımlanmaktadır. Bu dönemde, birey bir taraftan büyüme ve olgunlaşma için yeni fırsat ve yaşantılar kazanırken, diğer taraftan birçok akademik, sosyal veya duygusal zorlukla karşı karşıya kalabilmektedir. Literatür incelendiğinde, birçok çalışmanın çocuğun bilişsel, sosyal ve duygusal gelişiminde ailenin önemi üzerinde durduğu görülmektedir. Bu çalışmada, ailenin bireyin gelişimindeki önemi dikkate alındığında, ergenlerde anne baba tutumları ile öz-denetim arasındaki ilişki incelenmiştir. Diğer bir deyişle, lise öğrencilerinde öz-denetim ve anne baba tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi hedeflenmiştir. Araştırmanın örneklemi, Elazığ ilinde farklı ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören 423 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma kapsamında, anne baba tutumlarını ölçmek amacıyla "Anne Baba Tutum Envanteri ", öz-denetimi ölçmek amacıyla ise"Öz-denetim Ölçeği" kullanılmıştır. Çalışmanın başında araştırmanın problemi, amacı, önemi ve sınırlılıkları belirtildikten sonra 2. Bölümde konuyla ilgili kuramsal açıklamalar ve ilgili araştırmalara yer verilmiştir. 3. Bölümde araştırmanın yöntemi ve 4. Bölümde bulgular üzerinde bilgiler paylaşılmıştır. Çalışma son bölüm olan 5. Bölümde belirtilen Sonuç Ve Öneriler ile son bulmaktadır. Analiz sonuçları, cinsiyet, sınıf düzeyi, ailenin ekonomik düzeyi, okul türü ve anne-baba eğitim düzeyi açısından öğrencilerin öz-denetim düzeylerinde anlamlı bir farklılaşmanın olmadığını göstermiştir. Elde edilen bulgular, eğitimciler, psikolojik danışmanlar ve ruh sağlığı alanında çalışanlar açısından ele alınıp tartışılmış ve gelecek araştırma ve uygulamalar için önerilerde bulunulmuştur.