Lizozomal depo hastalıklarının lökositlerinde hastalık ile ilgili spesifik enzim aktivitelerinin ölçülmesi
Bu tez size mi ait?
Bu kayıt toplu arşivden geldi. Sizinse profilinize bağlayın.
Özet (TR)
Lizozomal depo hastalıkları (LDH) 40' tan fazla genetik hastalık grubunu kapsar. LDH'ta yıkılamayan moleküller, endozom/ lizozomlar içerisinde depolanmaya başlar. Depo edilen metabolitler genellikle mukopolisakkarid (MPS), sfingolipid, mukolipid, glikoprotein, oligosakkarid ve glikojendir. Lizozomlardaki bu birikim bir süre sonra hücrelerin şişmesine, fonksiyonlarının bozulmasına ve hücre ölümüne neden olur. LDH'ların tanısında kuru kan örneğinde ve lökositlerde enzim aktivitesi tayini en önemli ve en sık kullanılan yöntemdir. Ancak özellikle heterozigot hastalarda yalancı pozitiflik veya negatiflik görülebilir. Bu araştırmada bu hastaların T lenfositleri, B lenfositleri ve monosit-makrofajları flow sitometri ile CD8, CD19, CD14, CD33 reseptörleri kullanılarak izole edilerek enzim aktiviteleri tayin edilmiştir. Bu şekilde özellikle heterozigot hastaların tanısı için daha güvenli bir tanı yöntemi araştırılmıştır. Son yıllarda, Gaucher hastalarında multipl myelom ve B hücreli lenfoma insidansında artış gösterilmiştir. Bu nedenle, çalışmada Gaucher hastalarında lökosit infiltrasyonu ve lenfoid malignite gelişmesi arasındaki ilişkiyi araştırmak amacıyla Gaucher hastaları ve sağlıklı kontrollerde lökosit yüzey antijenlerinin oranı belirlenmiştir Lökosit hücre yüzeyi antijenlerinin miktarı % dağılım olarak hesaplanmıştır. Çalışmamızda GD hastalarında CD33, CD14 ve CD8 antijenleri kontrole göre hafif yüksek olarak bulunurken CD19+ lökositlerin oranı istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulunmuştur (p<0.05). CD33, CD19, CD14 ve CD8 pozitif lökositler akım sitometresinde toplanmış ve enzim aktiviteleri belirlenmiştir. Enzim aktiviteleri hasta ve kontrol grubu arasında anlamlı farklı bulunmuştur( p≤0.00) GD hastaları genetik özelliklerine göre kendi aralarında ve kontrol grubu arasında karşılaştırılmıştır.Hücre sayı oranları incelendiğinde Homozigot GD olanlarda CD33+ lökosit oranı anlamlı yüksek olduğu görüldü (p≤0.038). Çalışmamızda bulunan CD19 antijen ekspresyonu artışı B hücre kaynaklı malignitelerin gelişiminde bu antijenin rolü olabileceğini düşündürmüş ve Gaucher'de inflamatuvar aktivasyon hipotezini desteklemiştir. CD19+ lökosit miktarının belirlenmesinin bu hastalarda malignitenin ön göstergesi olarak kullanılabileceğini düşündürmüştür. Anahtar kelimeler: Gaucher; CD19; CD33.
Yazar
Meral Dondurmacı
Bu Yayına Nasıl Atıf Yapılır
Meral Dondurmacı (Yüksek Lisans Tezi). Lizozomal depo hastalıklarının lökositlerinde hastalık ile ilgili spesifik enzim aktivitelerinin ölçülmesi, 2017, Ege University.
Anahtar Kelimeler
Lisans
Tüm Hakları Saklıdır
Bu eser belirtilen lisans koşulları altında paylaşılmaktadır.
Ege University tezlerinden daha fazlası
- Increasing the fertilization yield of trout eggs(2013)
- Kent ortamında iki âşık: Maksut Koca ve Nevruz Ali Çiçek(2015)
- Konjenital kalp cerrahisinde risk skorlarına göre kan kullanımı standardizasyonu(2015)
- Değişik mikroliflerin çimento harçlarının bazı mekanik ve durabilite özeliklerine etkisi(2015)
- Codex cumanicus temelinde Kıpçak Türkçesinin tarihî-karşılaştırmalı söz varlığı(2015)
- Bazı pamuk çeşitlerinin tarla koşullarında su kullanım etkinliklerinin belirlenmesi ve ilişkili fizyolojik parametrelerin incelenmesi(2015)
