Exploring the role of motivation and preference on the relationship between neighborhood qualities and transport walking: A comparative study between İran and Türkiye

Günlük seyahatlerde aktif bir ulaşım yöntemi olarak yürümeyi teşvik etmek, yaşlıların refahına önemli ölçüde katkı sağlayabilir. Bununla birlikte, özellikle gelişmekte olan ülkelerde, literatür bu konuyu henüz yeterince araştırmamıştır. Bu tez, İran ve Türkiye'deki yaşlı bireyler arasında mahalle kalitesi, motivasyonlar, tercihler ve yürüyüş ile olan ilişkiyi incelemektedir. Türkiye'nin dokuz şehrindeki yüz bir mahallede ve İran'ın sekiz şehrindeki toplamda 172 katılımcının verileri, bu ilişkide motivasyonlar ve tercihlerin arabulucu rolünü incelemek için iki aşamalı bir çalışma kapsamında toplanmıştır. İlk aşama bulguları, iki ülke arasında arabuluculuk düzeylerinde anlamlı farklılıklar olmadığını göstermektedir, ancak ikinci aşama, tutumlar gibi ek faktörleri dikkate alarak farklılıklar ortaya koymuştur. Çalışma ayrıca cinsiyet ve mahalle tipinin potansiyel düzenleyici etkilerini araştırmış, ancak anlamlı bir etki bulunamamıştır. Bu sonuçlar, kültürel, demografik, tutumsal ve iklimselfaktörler de dahil olmak üzere yaşlı bireylerin ulaşım yürüyüşü davranışını etkileyen çok yönlü faktörlerin daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunmaktadır. Örneklem büyüklüğü ve veri toplama süresi gibi sınırlamalarına rağmen, bu çalışma, yaşlıların sağlık ve refahını destekleyen yaşlı dostu ve yürünebilir mahallelerin oluşturulması için gelecekteki araştırma ve kentsel planlama girişimlerine değerli bilgiler sunmaktadır.