Maksimal yağ oksidasyon şiddetinde yapılan farklı egzersiz biçimlerinin toplam yağ oksidasyonuna etkisi

Enerji gerektiren bütün metabolik süreçler, besinlerin parçalanmasıyla üretilen enerji ile gerçekleştirilmektedir. Enerji üretiminde kullanılan substratlar çoğunlukla karbonhidratlardan ve yağlardan oluşmaktadır. Enerji ihtiyacının karşılanmasında kullanılacak substratın seçimi, ihtiyaç duyulan enerjinin miktarıyla ilişkilidir. Düşük şiddette gerçekleştirilen egzersizlerde yağ oksidasyon miktarı yüksek şiddetli egzersizlere oranla daha fazla gerçekleşmektedir. Literatürde egzersiz süresinin yağ oksidasyonu üzerine olan etkileri ile ilgili çalışmalar sınırlıdır. Bu çalışmada, sağlıklı ve rekreasyonel spor yapan bireylerde farklı egzersiz protokollerinin yağ oksidasyonuna etkisi incelenmiştir. Çalışma 11 gönüllü katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Ölçümler 4 ayrı günde, 12 saatlik açlık sonrasında gerçekleştirilmiştir. Ölçümler sırasıyla antropometrik ölçüm, dinlenim metabolizma hızı, maksimal yağ yakım hızı (YağMaks) testi, sabit şiddette egzersiz (SŞE), pasif dinlenmeli interval egzersiz (PDE) ve aktif dinlenmeli interval egzersiz (ADE)'inden oluşmaktadır. Yapılan ölçümlerde YağMaks testinde gözlenen en yüksek yağ oksidasyon hızının, SŞE ve PDE'de gerçekleşen ortalama yağ oksidasyon hızından anlamlı yüksek olduğu tespit edilmiştir. YağMaks testi ile ADE'de gözlenen ortalama yağ oksidasyonu arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Egzersizlerin dinlenme periyotlarında ise ADE'de gözlenen substrat oksidasyon miktarlarının anlamlı miktarda yüksek olduğu bulunmuştur. Pasif dinlenmeli egzersizlerde ise ortalama kalp atım sayısı diğer egzersiz protokollerine göre anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur. Bu bulgular egzersiz programlarının planlanmasını değiştirebilecek niteliktedir.