Mandibulada all-on-four ve trefoil konseptlerinin farklı oklüzyon koşullarda yüklenmesiyle oluşan streslerin sonlu elemanlar analizi ile değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, All-on-Three ve All-on-Four olmak üzere iki farklı implant destekli sabit protez konseptinde dört farklı yükleme koşulunda kemik, implant ve vida üzerinde oluşan maksimum stresleri araştırmaktır. Yöntem: Üç boyutlu mandibular modeller All-on-Four ve All-on-Three konseptine göre tasarlandı. Maksimum interkuspal pozisyon, kanin koruyuculu oklüzyon, grup fonksiyonlu oklüzyonu ve kantilever yüklemesi koşulları altında temas noktalarına maksimum ısırma kuvvetleri uygulanmıştır. Kortikal kemik üzerindeki maksimum gerilimler ve implant ve vida üzerindeki von Mises stres gerilimleri, sonlu elemanlar analizi yöntemi kullanılarak farklı oklüzyonlar arasında karşılaştırmalı olarak hesaplanmıştır. Bulgular: Maksimum ısırmada en yüksek stres seviyeleri, All-on-Three modelinin distal implantlarında bulundu. All-on-Three sistemindeki anterior implant, vida, kortikal kemik, All-on-Four sistemindeki anterior implant, vida ve kemiğe göre 4 kat daha fazla stres değerleri hesaplandı. Tüm gruplarda kanin koruyuculu oklüzyonda, çalışan tarafta daha yüksek stres değerleri gözlendi. İmplant ve kemik seviyelerinde stres konsantrasyonları her iki modelde de benzerdi. Bununla birlikte, All-on-Three modelinde merkezi implant vidasında önemli ölçüde daha yüksek stres seviyeleri gözlemlendi. Grup fonksiyonlu oklüzyonunda, All-on-Three sisteminde implant, vida ve kemik seviyelerinde daha yüksek stres konsantrasyonları gözlenirken, çalışma tarafında daha yüksek stres seviyeleri gözlendi. Kantilever yüklemede; All-on-Three modelinde önemli derecede abutment vida stresleri bulundu. Öte yandan, All-on-Four modelinde distal implantlar ve çevreleyen kortikal kemik çevresinde maksimum stres değerleri gözlendi. Grup fonksiyonlu oklüzyon, tüm yapılar içinde daha yüksek gerilimlere sahiptir. Sonuç: Bu çalışmanın sınırlamaları dahilinde, All-on-Four ve All-on-Three sistemlerde kortikal kemik, vidalar, implantlardaki stresler göz önüne alındığında kanin koruyuculu oklüzyon uygulanması önerilebilir. İmplant destekli protezler için optimal oklüzyon tipinin uzun süreli klinik deneylerle araştırılması gerekmektedir.