Marka lisansı sözleşmeleri

Marka lisansı sözleşmesi, lisans verenin sözleşme hükümleri çerçevesinde markadan doğan kullanma hakkını lisans alana verdiği ve buna karşılık lisans alanın ise bir bedel ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği bir sözleşmedir. Tarafların yükümlülükleri süreye yayılmış olduğundan, marka lisansı sözleşmesi taraflar arasında sürekli borç ilişkisi kurmaktadır. Marka lisansı sözleşmesinde, marka hakkının devri değil, bu hakkın kullanılmasının devri söz konusu olduğu için, sözleşmenin borçlandırıcı işlem niteliğinde olduğu kabul edilmektedir.Tescilli veya tescilsiz bir markanın ya da bir marka tescil başvurusunun lisans sözleşmesine konu olması mümkündür. Bugün yürürlükte olan yasal mevzuatta, tescilli bir markanın lisansa verilebileceği öngörülmüş ve buna ilişkin çeşitli hükümler sevk edilmiştir. Buna karşın, lisans sözleşmesi bir bütün olarak düzenlenmemiştir. Bundan dolayı, lisans hakkının ve marka lisansı sözleşmesinin hukuki niteliği doktrinde tartışılmış, ancak görüş birliği sağlanamamıştır.Marka lisansı sözleşmesi isimsiz sözleşmeler arasında yer alan, kendine özgü yapısı olan bir sözleşmedir. Doktrinde baskın görüş, lisans hakkını nispi bir hak olarak değerlendirmektedir. Marka lisansı sözleşmesinin, sözleşmenin tarafları arasında nispi nitelikte hak ve borç yaratan, üçüncü kişilere karşı etki doğurmayan, marka hakkının sağladığı korumadan lisans alana yararlanma imkânı vermeyen ancak kanunda öngörüldüğü ölçüde hakkı ihlal eden herkese karşı ileri sürülebilecek sözleşmesel bir ilişki olduğu kabul edilmektedir.Bu çalışmada, marka lisansı sözleşmesinin tanımı, unsurları, türleri, şekli ve tescili, hukuki niteliği ve benzer sözleşmelerle arasındaki ilişki üzerinde durulmak suretiyle, sözleşmenin yapısına ve sözleşme hukuku içerisindeki yerine açıklık getirilmeye çalışılmıştır.