Matematik kaygısının epigenetik açıdan incelenmesi

Bu çalışma epigenetik aktarım açısından matematik kaygısını ele alarak, üç kuşağın (anneanne, anne ve torun) matematik kaygısını aktarımsal bir perspektifle incelenmeyi amaçlamaktadır. Nitel bir araştırma olan bu çalışmada durum çalışması deseni kullanılmıştır. Çalışma grubu için benzeşik örnekleme yöntemi ile ortaokul düzeyinde matematik başarısı düşük ve matematik kaygısı yaşayan 2 öğrenci ve ailesi seçilmiştir. Öğrencilerin belirlenebilmesinde matematik başarısı ölçütü olarak düşük matematik yazılı sınav puanları ve matematik kaygı düzeyi için Matematik Kaygı Ölçeği (MKÖ), ebeveynlerinin matematik kaygı düzeylerini öğrenebilmek için ise Ebeveyn Matematik Kaygı Ölçeği (EMKÖ) kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme kullanılmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Elde edilen veriler sonucunda iki ailenin ilk kuşağında (anneanne) var olan 'matematikte kendini eksik görme', 'günlük hayatta matematik hesaplamalarında zorlanma', 'öğrencilik yıllarında matematik kaygısına sahip olma' diğer kuşaklarda da var olduğu görülmüştür. Ayrıca ilk kuşak olarak anneannelerin her ikisi de kendi ailelerinde ev ortamında herhangi bir baskı görmediği ancak ikisinin de ortaokul çağlarında öğretmenden kaynaklı matematik kaygısı yaşadığı, iki ailenin alt kuşaklarında ise evde matematik çalışırken bu kaygının var olduğu belirtilmiştir. Ailelerin matematik kaygısı açısından üç kuşak arasında kendilerini birbirlerine benzettiği ve kaygı hallerinde fiziksel tepkilerin (ör: titreme), kendi aile içinde yine benzer olduğu ifade edilmiştir. Çalışmanın bulguları dolayısıyla ilk kuşakta anneannede travmatik olarak gelişen matematik kaygısının, öncelikle kızına (II. kuşak) ve ondan da III. kuşak olan kendi kızına (toruna) geçtiğini göstermekte ve bu olgu epigenetik aktarımın bir göstergesi olarak kabul edilmektedir.