Matematik öğretmenlerinin dijital dönüşüm farkındalık düzeylerinin demografik değişkenlere göre incelenmesi

Eğitimde dijital dönüşümün etkili şekilde gerçekleşebilmesi, sadece teknolojik araçların kullanılmasından ibaret değildir; bu dönüşümün tüm kurum birimleri tarafından anlaşılması, benimsenmesi ve kurum kültürünün bir parçası hâline getirilmesi gerekir. Bu süreçte öğretmenlerin dijital becerilere sahip olması ve bu alanda kendilerini yeterli hissetmeleri büyük önem taşımaktadır. Çünkü öğretmenler, öğrencilere model olmanın yanı sıra dijital araçları etkili kullanarak öğrenme süreçlerini yönlendiren temel aktörlerdir. Bu nedenle dijital dönüşüm sürecinin eğitim alanında iyi yönetilmesi ve tüm paydaşların bu konuda farkındalığının artırılması gerekmektedir. Dijital çağda değişen toplumsal ve teknolojik yapılar, matematiksel okuryazarlık ve dijital dönüşüm farkındalığının önemini artırmıştır. Bu bağlamda gerçekleştirilen bu araştırma, matematik öğretmenlerinin dijital dönüşüm farkındalık düzeylerini belirlemeyi ve bu farkındalıkların demografik değişkenlere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda nicel araştırma yöntemi tercih edilmiştir. İlişkisel tarama modeliyle desenlenen araştırma, 2024–2025 eğitim-öğretim yılında Millî Eğitim Bakanlığı'na bağlı görev yapan 876 matematik öğretmeni ile yürütülmüştür. Veriler, bu araştırma kapsamında araştırmacı tarafından geliştirilen "Matematik Öğretmenlerinin iv Dijital Dönüşüm Farkındalık Ölçeği" ile toplanmış; analiz sürecinde AFA, DFA, normallik testleri, t-testi ve ANOVA analizleri uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, öğretmenlerin dijital dönüşüm farkındalık düzeylerinin genel olarak yüksek olduğu görülmüştür. Cinsiyet, yaş, mesleki kıdem, kurum türü, eğitim düzeyi, günlük internet kullanımı ve dijital teknoloji yeterlik düzeyine göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Bu bulgular doğrultusunda, öğretmenlerin dijital dönüşüm sürecine daha etkin katılımlarını sağlamak amacıyla hizmet içi eğitimlerin ve uygulamalı seminerlerin artırılması, lisansüstü program içeriklerinin dijital pedagojik yeterlikleri destekleyecek şekilde güncellenmesi ve dijital araçların pedagojik bağlamda daha etkili kullanımına yönelik politikaların geliştirilmesi önerilmektedir.