Medial epikondil, perkütanöz K teli uygulamasının ulnar sinir üzerine etkilerinin radyolojik ve biyomekanik olarak değerlendirilmesi

Amaç: Çocuk suprakondiler humerus kırıklarında Kischner (K) teli uygulaması çok sık kullanılan bir yöntemdir. Bu çalışmamızda K teli uygulaması öncesi ve sonrası ulnar sinir gerginliği ve gerinimi dirseğin farklı açılarında değerlendirilmiştir. Metod: 10 adet taze donmuş kadavra dirsek piyesi kullanılmıştır. Medial epikondile K teli uygulaması öncesi ve sonrası ulnar sinir üzerine K telinin etkisi araştırılmıştır. Ultrasonografi ve mikro gerinim ölçer kullanılarak, ulnar sinir üzerindeki gerinim ve gerilimi 3 farklı pozisyonda (dirsek tam ekstansiyon, dirsek fleksiyon-ön kol supinasyon ve dirsek fleksiyon-ön kol pronasyon) değerlendirilmiştir. Minimum, maksimum ve ortalama gerilim ve gerinim değerleri istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır. Sonuç: Medial epikondile Kischner teli uygulanmış piyeslerde, longtidunal düzlem kullanılarak sinir üzerinde meydana gelen gerginlik ölçülmüştür. Dirsek tam ekstansiyon ortalama değerleri, dirsek 90 derece fleksiyon - ön kol supinasyon ve dirsek 90 derece fleksiyon- ön kol pronasyon pozisyonlarındaki ortalama değerlerinden düşüktür ve istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. 90 derece fleksiyonda, ön kol pronasyonda yapılan ölçümlerde K teli uygulandıktan sonra ölçülen değerler diğer gruplara göre istatistiksel olarak anlamlı saptanmıştır. Dirseğin diğer pozisyonlarında gruplar arası anlamlı bir fark bulunmamıştır. Tartışma: Suprakondiler humerus kırıklarında, medial K teli uygulaması sırasında ulnar sinir hasarını önlemek amaçlı literatürde birçok teknik tarif edilmiştir. Ancak günümüzde ulnar sinir hasarını önlemek için ortaya atılan mutlak bir teknik yöntem yoktur. Bu çalışmamızda, suprakondiler kırık sonrasında uygulanan K telinin yumuşak dokuda meydana getirdiği değişikliklerin ulnar sinir yaralanmasına neden olup olmadığı değerlendirilmiştir. Lateral K teli uygulaması sonrası elde edilen göreceli stabilite sayesinde dirsek hafif ekstansiyon pozisyona alınarak yapılan medial epikondile K teli uygulaması ulnar sinir paralizi riskini azaltmak için başvurulabilen bir tekniktir. Bu teknik uygulamasına rağmen 90 derece fleksiyon pozisyonunda atel konulan vakalarda da ulnar sinir hasarı izlenebildiği raporlanmıştır. Ameliyat sonrası dönemde dirsek eklemi pozisyonunun yumuşak doku gerginliği ve gerinimi nedeniyle V ile çevre dokuların dengesi değiştirmesi sonucunda ulnar sinir paralizisine katkı sağlayabileceği tezini savunmaktayız. Klinik Değer: Yaptığımız çalışmada dirsek 90 derece fleksiyon ve ön kol pronasyonda uygulanan K Telinin ulnar sinire etkisi istatistiksel olarak anlamlı ve yüksek tespit edilmiştir. Dolayısıyla, yaptığımız ölçümler neticesinde post operatif dönemde tercih edilmemesi gereken dirsek sabitleme pozisyonu 90 derece fleksiyon- ön kol pronasyonudur. K teli uygulanan piyeslerde, dirsek tam ekstansiyon pozisyonunda elde edilen maksimum gerilim değerleri, dirseğin diğer pozisyonlarına göre daha düşüktür. Buna göre dirsek ekstansiyondayken, ulnar sinir üzerinde maksimum gerilme daha az olmaktadır. Bu yüzden dirseği mümkün olduğunca ekstansiyon pozisyonunda stabilize edilmesi uygun olacaktır.