Reflecting on violent media: Empathy and prosocial behavior in fictional versus real frames

Medya şiddetinin önemi, sanal gerçeklik ve yapay zeka gibi teknolojilerin yükselişiyle birlikte yeni biçimler alıyor. Bu teknolojilerin doğası, izleyicilerin yanıt vereceği mekanizmaları açıklamak için, medya şiddet alımlaması açısından gerçek ve kurmacanın ne anlama geldiğinin araştırılmasını gerektirir. Bu bağlamda, bu tez pozitif medya psikolojisi tarafından sunulan teorik çerçeveyi, özellikle de ödemonik medya tüketimini kurmaca ve gerçek çerçevelerdeki medya şiddetinin alımlanmasına uyarlayarak bütünleştirmeyi amaçlamaktadır. Toplum yanlısı davranışın gerçekleşmesi ihtimali, empatik kaygılar ve şiddeti izlemeye ilişkin yansıtıcı düşünceler tarafından başlatılan ahlaki katılım süreçlerinin bir sonucu olarak kabul edilir. Belirli bir şiddet imgesi türü olarak yurttaş tanıklığının biçimsel unsurları, farklı şiddet tasvirleri karşısında alımlama süreçlerinin önemini tartışmak için kuramsal çerçeveye entegre edilmiştir. Bu mekanizmaları araştırmak için, Türkiye'deki özel bir üniversitedeki lisans öğrencilerinden kolaylı örnekleme yoluyla alınan 176 katılımcı üzerinde bir çevrimiçi anket deneyi yapılmıştır. Sonuçlar, şiddetin gerçek ve kurgusal olarak çerçevelenmesinin toplum yanlısı davranışı etkilememesine rağmen, şiddeti izleme konusundaki yansıtıcı düşüncelerin ve algılanan gerçekçiliğin empatik tepkilerin başlaması ve nihayetinde toplum yanlısı davranışla önemli bir ilişkisi olduğunu göstermiştir. Bulgular, şiddet içeren medyanın, ödemonik medya kullanımıyla uyumlu olarak daha fazla dikkat gerektirdiğini, çünkü şiddet medyasıyla ilgili ahlaki taahhüt süreçlerinin diğer karmaşık eğlence biçimlerinden önemli ölçüde farklı olduğunu gösteriyor.