Meiboimus bez disfonksiyonuna bağlı kronik blefaritli hastalarda tedavi sonuçları

Amaç: Obstrüktif meiboimius bez disfonksiyonu olan kronik blefaritli hastalarda konvansiyonel tedavi etkinliğinin ve bu tedaviye ek olarak uygulanan sondalama işleminin tedaviye katkısının değerlendirilmesi Gereç ve Yöntem: Haziran 2011-Ağustos 2013 tarihleri arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı'na oküler yüzey semptomlarıyla başvuran ve yapılan oftalmolojik muayenede obstrüktif meibomius bez disfonksiyonu saptanan 40 hasta randomize edilerek 2 gruba ayrıldı. Birinci gruba (20 hasta, 40 göz) kapak hijyeni, ılık pansuman, topikal ve sistemik antibiyotik, yapay gözyaşı preperatlerı, omega 3 yağ asidi takviyesi önerilirken, 2. gruba (20 hasta, 40 göz) ise 1.gruba verilen tedaviye ek olarak sondalama işlemi uygulandı. Tüm olguların semptomları sorgulandı, oküler yüzey hastalık indeksi (OSDİ) skorlaması, gözyaşı kırılma zamanları (GZ), schirmer testi ölçümleri yapıldı. Oküler yüzey boyanması Oxford şemasına göre derecelendirildi. Ayrıca meiboimius bez disfonksiyonuna direkt işaret eden meibum kalite skorlaması, kapak kenarı morfolojik özellikleri skorlaması ve salgının kapak yüzeyine iletilebilirlik skorlaması yapıldı. Tedavinin 1. ve 3. ayında tedavi öncesinde yapılan tüm ölçümler tekrarlanarak tedavi etkinliği değerlendirildi. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 52,0±12,1(28-79) yıl idi. Grup 1'deki hastaların yaş ortalaması 51,8±12,9 yıl iken, grup 2'deki hastaların yaş ortalaması 52,2±11,5 yıldı.(p>0,05) Tedavi öncesinde iki grup arasında karşılaştırılan parametreler açısından istatiksel olarak anlamlı bir fark izlenmedi. Grupları kendi içerisinde değerlendirdiğimizde her iki grupta da schirmer testi, OSDİ skorlaması, GKZ, Oxford skorlaması, meibum kalite skorlaması, kapak kenarı morfolojik değişim skorlaması, bezin boşaltılabilirlik skorlaması açısından 3. aydaki sonuçlarda istatiksel olarak anlamlı düzelme gözlenmiştir.(p=0,0001) Grupları birbiriyle kıyasladığımızda ise schirmer testi (p=0,001), GKZ (p=0,014), Oxford skorlaması ((p=0,0001), OSDİ skorlaması (p=0,0001), meibum kalite skorlaması(p=0.034) ve bezin boşaltılabilirlik skorlaması (p=0,0001) açısından grup 2'de istatiksel olarak anlamlı oranda daha erken düzelme gözlenmiştir. Sadece kapak kenarı morfolojik değişimlerinin zaman içerisindeki değişimleri açısından 2 grup arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır.(p=0,034) Sonuç: Meiboimius bez disfonksiyonu toplumda sık rastlanan tedavi edilebilir bir hastalıktır. Çalışmamızda kapak hijyeni ve medikal tedavinin hastalığı kontrol etmede tek başına yeterli olduğu ancak bu tedaviye sondalama uygulaması eklendiğinde tedavi cevabının daha erken olduğu görülmüştür. Hastaların daha kısa sürede rahatlaması tedavisi uzun süren bu hastalıkta hasta motivasyonu ve uyumunu arttırmak açısından önem taşımaktadır. Anahtar Sözcükler: Obstrüktif Meibomius bez disfonksiyonu, kronik posterior blefarit, sondalama.