Mekan bilgisinin asimetrik diyalog ile üretimi

Herhangi bir X kavramını ele aldığımızda, X kavramı üzerine bir şey söylemek ne demektir? sorusuyla başlanan bu yolculuğa, mekan bilgisinin üretimine paralel olarak düşünülen, X ile kurulan ilişkinin yapısı nasıldır? X ile kurduğumuz bu ilişkide X'e dair söylediğimiz bir şey X'e mi aittir, bize mi? Yoksa her ikisi de birbirini dönüştüren bir süreç olarak mı okunmalıdır? soruları ile devam edilmiştir. Bu doğrultuda X ile kurulan ilişki, X'in bilgisinin üretimi olarak düşünülerek, bilginin nasıl üretildiğine ilişkin yaklaşımlar özne ve nesneyi konumlandırma biçimleri bakımından irdelenmiştir. Bu yaklaşımlardan biri olarak merkezde konumlandırılan öznenin, nesne üzerindeki tahakkümünün doğurduğu dikeyliğin bir ifadesi olan "X...'dır" statik ve değişmez bir varlık düşüncesini barındırdığından sorunsallaştırılmış, buna karşın varlık bir oluş olarak düşünülerek, ve...ve...ve... bağlantılarıyla yatayda kurulan bir çokluk olarak öznelerarasılık fikri olumlanmıştır. Bu bağlamda kurulan bu ilişkilerin yapısına ilişkin kavramlaştırmaların, monolog ve diyalog kavramları üzerinden yapıldığı bu tezde, Kartezyen düşüncenin mutlak mekanı ve mekandan ölçüler vasıtasıyla soyutladığı bedeni arasındaki ilişki monolog kavramıyla karşılanırken, buna karşın oluş düşüncesi üzerinden eş zamanlı üretimler olarak kavranan beden mekan ilişkisi, beden mekân kavramıyla ifade edilerek; (diyaloğun asimetrik yapısına vurgu yapmak amacıyla asimetrinin özellikle vurgulandığı) asimetrik diyalog kavramı üzerinden açımlanmıştır. Tezde bu doğrultuda, monolog kavramıyla ifade edilen; bedeni salt fiziksellik ve ölçüler olarak ele alan bir yaklaşımın, mekanı da yine aynı şekilde tanımlayışı sorunsallaştırırken, diğer taraftan bu durumun bedeni, mekanı ve mekanda gerçekleşmesi olası potansiyelleri kontrol altına alarak iktidar vazifesi gördüğünün vurgusu yapılmıştır. Bu sebeple bedenmekan kavramı bu duruma ilişkin geliştirilmiş bir karşı strateji olarakta okunabilir. Bu bağlamda bedenmekan, bedeni ve dolayısıyla mekanı birbiri üzerinden yeniden, olası çerçeveler ve kodlamaların dışına çıkarak - onlara mesafe alarak - düşünmeyi önerir. Sonuç olarak bedenmekan kavramı üzerinden bedenin ve mekanın eş zamanlı üretimler olduğu fikrinin vurgulandığı bu tezde, bedenmekanın kavram olarak bir neden-sonuç ilişkisinden ziyade bir süreci tariflediği ortaya konulmuş ve bu durumun tasarım pratiğine yansısı bitmemişlik ve belirsizlik kavramları ile ifade edilmiştir.