Meme kanserinde gemsitabin direncinin ortaya çıkmasında transferrin reseptörünün rolü

Kanser genetik ve çevresel faktörlerin etkisiyle ortaya çıkan, yılda 10 milyondan fazla ölüme sebep olan multifaktöriyel bir hastalıktır. Genel mekanizması, bir hücrenin genetik materyalinde ortaya çıkan onarılmayacak bir hasar sonucunda neoplastik sürece girerek, kontrolsüz bir şekilde anormal büyümesi, bölünüp çoğalması sürecidir. En sık rastlanan kanser türlerinden olan meme kanseri, ileri evrelerinde tedavi edilmesi zor ve sağkalım oranı düşük bir kanserdir. Kemoterapötik ajanlara karşı gelişen direnç, özellikle meme kanseri tedavisinde önemli bir klinik sorundur. Gemsitabin (GEM), çeşitli solid tümörlerin tedavisinde yaygın olarak kullanılan bir nükleozid analoğudur; ancak, meme kanseri hücrelerinde GEM'e karşı gelişen direnç, tedavi etkinliğini büyük ölçüde azaltmaktadır. Bu direnç mekanizmalarının aydınlatılması, tedavi stratejilerinin geliştirilmesi açısından kritik önem taşımaktadır. Literatürde, transferrin reseptörü (TFRC) ekspresyonunun, özellikle demir metabolizması ile ilişkili olarak, kemoterapi direncinde rol oynayabileceği gösterilmiştir. Bu tez çalışmasında, meme kanseri hücre hattında (MCF-7) in vitro koşullarda GEM'e direnç geliştirilmiş bir model oluşturulmuş ve ardından TFRC geni susturulmuştur. TFRC'nin GEM direnci ile ilişkili olabilecek potansiyel rolünü ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilen bu çalışmada, GEM dirençli ve TFRC geni susturulmuş MCF-7GEM-R hücrelerinde, sadece dirençli hücrelere kıyasla anlamlı düzeyde azalmış hücre canlılığı gözlemlenmiştir. qRT-PCR ile yapılan analizlerde TFRC ekspresyonunun, GEM'e direnç kazanan hücrelerde arttığı, ancak gen susturma sonrasında gözle görülür düzeyde baskılandığı belirlenmiştir. Sonuç olarak, elde edilen bulgular TFRC geninin meme kanseri hücrelerinde GEM direncinin oluşumunda etkili olabileceğini ve bu genin hedeflenmesinin direnç mekanizmalarının kırılmasında potansiyel bir terapötik yaklaşım sunabileceğini göstermektedir. Bu bağlamda çalışma, demir metabolizması ve kemoterapi direnci arasındaki etkileşimin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlamakta ve TFRC'nin hedeflenebilir bir biyobelirteç olabileceğini ortaya koymaktadır.