Üstkurmaca romanlarda travmanın temsilleri

Bu çalışma, özünde travmayı ele alan üç üstkurmaca romanda travmanın temsilini araştırmaktadır. Bu romanlar Kurt Vonnegut'un Mezbaha 5 (1969/2009), Chuck Palahniuk'un Gösteri Peygamberi (1999/2000) ve Margaret Atwood'un Ahitler adlı romanlarıdır. Travmanın edebi tasvirlerinde çeşitli temaların izini süren kapsamlı araştırmalar olsa da üstkurmaca ile travmanın edebi metinlerdeki temsili arasındaki bağlantı yeterince ele alınmamıştır. Bu nedenle, bu çalışma travmanın üstkurmaca temsillerine odaklanarak mevcut boşluğu doldurmayı amaçlamaktadır. Travma Çalışmaları ve üstkurmaca alanlarında mevcut disiplinlerarası yaklaşımlar üzerine inşa edilen bu yüksek lisans tezi, travmatik deneyimlerin doğalarından dolayı genellemelere dayanan anlatı söylemleriyle temsil edilmeye direnç gösterdiğini ortaya koymak için üstkurmacanın en uygun anlatı stratejisi olduğunu önermektedir. Mezbaha 5, Gösteri Peygamberi ve Ahitler, travmanın etkisini mağdurlarının üzerinde nasıl gösterdiğini açığa çıkararak, doğası gereği tutarlı bir anlatıya dönüştürülmeyi reddeden travmayı anlatılaştırmanın olanaklarını sorguluyor. Her üç roman da yalnızca kendi yapılarını ve anlatılaştırma ile travma arasındaki içsel çelişkiyi özdüşünümsel olarak sorgulamakla kalmayıp, aynı zamanda alternatif anlatılar önermektedir. Bu deneme, travmayı temsil etme amacının doğasında var olan zorluğun farkında olan bir anlatı oluşturarak okuyucuyu travmaya sebep olan olayın tanıklığına dahil eden bir metin oluşturmayı hedeflemektedir.