A comparative study on the translation of the metaphorical representations of "object of love" in Rumi's "Divan-ı Kebir" and Dante's "Divine Comedy"

Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî ve Dante Alighieri'nin sevginin dönüştürücü gücüne ilişkin alışılmadık deneyimleri, şiir külliyatına yeni bir kavrayış kazandıran çarpıcı çizgilerle ortaya konulmuş olan beşeriyet ve ilahilik, duygu ve idrak, dünyevi ve semavi gibi kavramları kapsamaktadır. Şems-i Tebrizî ve Beatrice Portinari, Mevlânâ ve Dante'nin en iyi bilinen eserlerinin çoğunda ön plana çıkan sembollerdir. Derin ruhsal bir kavrayış ile Mevlânâ ve Dante basit deneyimlerde ilahi mevcudiyet konusunu kaleme almışlardır. Bu çalışma, Mevlânâ'nın "Divan-i Kebir" ve Dante'nin "İlahi Komedya" adlı eserlerinin Türkçe ve İngilizce çevirilerini, aşk nesneleri olan Şems-i Tebrizî ve Beatrice Portinari'nin izlerini sürerek metaforların çevrilmesi bakımından analiz etmeyi amaçlamaktadır. Aynı zamanda, ''Divan-ı Kebir'' ve ''İlahi Komedya''daki metaforik ifadelerin çevirisinde Venuti'nin (1995) yerlileştirme ve yabancılaştırma stratejilerinin ''aşk nesnesi'' ile ilgili Lakoff ve Johnson'ın (1980) kavramsal metafor teorisi ışığında ne ölçüde uygulandığını belirlemek için karşılaştırmalı bir analiz yapılmıştır. Analiz, iki farklı kültüre ait eserlerde kullanılan metaforik unsurların çevirilerinin şekillenmesi açısından önemini göstermek için yapılmıştır. Böylelikle, dilbilimsel aktarım vurgusundan kültürel aktarım vurgusuna geçişin en belirgin özelliklerinden birinin metafor çevirisinde ortaya çıktığı sonucuna varılmıştır. Hem Mevlânâ'nın hem de Dante'nin eserleri, yolculuğun (sayr) fikirlerin yayılmasına nasıl yardımcı olduğunu ve bu yolculuğun (sayr) edebi eserlerin ve geleneklerin kültürel sınırlar ötesine çevrilmesini nasıl etkilediğini tasvir etmektedir.