Michel Foucault'nun Biyopolitika Yaklaşımı çerçevesinde gündelik yaşamın tıbbileşmesi

Tıpla ilgili unsurların, tıbbı teknolojilerin ve sağlıkla ilgili üretim faaliyetlerinin, hastalık harici durumlarda da kullanılmasına tıbbileşme adı verilmektedir. Tıbbileşme kavramı, Michel Foucault' un geliştirdiği biyopolitika ve biyoiktidar kavramları ekseninde ortaya çıkmıştır. Merkezinde bir yöneticinin veya yönetim organlarının olduğu ve belirli bir hukuk formuna dayanan geleneksel iktidar tipi ve klasik devlet yapılanması tipinde yaşanan değişim sonucunda ortaya çıktığını ve zamanla küresel çapta yaygınlaştığı fikrine dayanan biyoiktidar kavramı, iktidarın artık daha soft bir tarzda, genel geçer kabulleri toplumsal alanın bütününe yayması, bunun sonucunda toplumsal yaşamın her anında bir denetim mekanizması kurması modelidir. Klasik dönemlerde var olan eylem sonrası yaptırım uygulama şeklinin yerini, eylemin bütününe müdahil olma ve iktidarın devamlılığı için aralıksız denetime dayanan bu yeni iktidar tipinde kullanılan kontrol mekanizmalarından biriside tıbbi uygulamalardır. Sağlığa dair bir çok uygulama buna göre şekillendirilmeye başlanır. Sağlık faaliyetler artık mevcut bir hastalık sonrası ortaya çıkan tedavi yöntemlerinden daha çok, insan bedenini zinde, sağlıklı, gösterişli ve bakımlı tutmaya, bunun devamlılığını sağlamaya yönelik bir forma dönüşür. Ölüm, hastalık, beden gibi kavramlar buna yönelik değişimlere maruz kalır. İktidarın devamlılığı, artık gizli bir zorunluluk bilinci aşılanan bireyin, farkında olmadan kendisi için oluşturulan bu yeni norm çerçevesini benimsenemesine bağlanmıştır. İktidarın devamlılığı için, yeni normları kabullenen ve bunun için sınırsız bir tüketime sürecine dahil olan bireyin, ensdüstriyel tıbba devamlı olarak hizmet etmesin önem kazanmıştır.