Miḥver-i İmlā: Teşkîl-i Kelimāt - Tefrîḳ-i Ġalaṭāt (inceleme-metin-dil bilgisi dizini)

Arap alfabesi Türk dilinin değişik devir ve coğrafyalarında uzun süre kullanılan bir yazı sistemidir. Arap alfabesindeki harfler ile Türk dilinin seslerini karşılanması bakımından yaşanan sorunlar üzerine birtakım çözüm önerileri ve yeni teklifler özellikle 19. asırdan itibaren yoğun olarak görülmeye başlanmıştır. İmlânın düzenini sağlamak adına imlâ kurallarıyla ilgili birçok eser yazılmıştır. Bu eserlerden biri de II. Meşrutiyet Dönemi'nde Es-seyyid Mehmed Bedri'nin kaleme aldığı Miḥver-i İmlā: Teşkîl-i Kelimāt - Tefrîḳ-i Ġalaṭāt'tır. Eserdeki imlâ kurallarının temeli damak uyumuna ve yazı ile konuşma dilinin birbirine yakın olması gerektiğine dayanmaktadır. Yazar, imlâda doğru olan kuralları kaleme alırken örnekler ile güçlendirmiş ve örneğini verdiği kelimelerin doğru ve yanlış yazımlarını okuyucusuna sunarak anlaşılırlığını artırmıştır. Çalışmamızda ele alınan baskı nüshası İBB Atatürk Kitaplığında AHT_0011 demirbaş numarasıyla kayıtlıdır. Çalışmamız inceleme, metin ve dizinden oluşmaktadır. İncelemede yazarın Türk dilinin imlâsında gerekli gördüğü kuralları ve bu kuralları meydana getiren fonetik ve morfolojik durumların ne olduğu tespit edilerek alt başlıklar altında incelenmiştir. Metin bölümünde eserin transkripsiyonu yapılmıştır. Dizin bölümünde ise eserde geçen dil bilgisi kelimelerinin anlamları ve sayfa numaraları verilerek dilcilik terimleri dizini oluşturulmuştur. Bu aşamada söz konusu olan dil bilgisi kelimelerinin metindeki bağlamına özen gösterilerek anlamları verilmiştir.