Vernacular cosmopolitanism in postmillennial British fiction

Yeni yüzyılın gelişiyle birlikte, kolektif sorunlarıyla dünyayı bir bütün olarak ele almak, sosyal, kültürel ve edebi çalışmalar için daha önemli hale gelmiştir. Yirmi birinci yüzyılın ilk yirmi yılı, kozmopolitlik kavramının yeniden ilgi odağı olmasına ve özellikle 2008 yılının küresel finansal krizinden itibaren giderek dönüşüme uğramasına tanıklık etmiştir. Bu bakış açısından yola çıkarak bu tez, milenyum sonrası kozmopolit romanın, kozmopolitliğin tanımındaki bu evrimsel değişimleri yansıtabildiğini ileri sürerek kozmopolit romanı ve onun özelliklerini tanımlamayı amaçlar. Kozmopolit düşüncenin evrenselliğe dayanan ideallerinden ayrılacak olan bu çalışma, yöresel kozmopolitlik terimi altında yer alabilen, kavramın belirli ve yerel anlamlarını benimsemektedir. Milenyum sonrası İngiliz yazınının tematik ve estetik yönlerini sergileyebilmede geçerli bir terim olduğunu kanıtlamak için bu çalışma kapsamında yöresel kozmopolitlik ayrıntılı olarak incelenecektir. Yalnızca İngilizce dilinde üretilen edebiyat alanındaki değil farklı disiplinlerdeki çağdaş kozmopolitlik kuramlarından da yola çıkan bu çalışmada, kozmopolit romanın nasıl okunması gerektiğiyle ilgili yeni bakış açıları sunulmaktadır. Bu amaç doğrultusunda, roman incelemelerinde kullanılabilecek bir takım tanım ve araçlar ile birlikte kuramsal bir çerçeve yaratılmıştır. Bu çerçeveye başvurarak ise, bu tezde, kozmopolit olarak adlandırılabilecek üç milenyum sonrası İngiliz romanı incelenmektedir: Ian McEwan'dan Cumartesi (2005), Zadie Smith'den NW (2012) ve Salman Rushdie'den Altın Ev (2017). Bu romanların herbiri evrenselcilikten partikülarizme geçişi kendi yöresel kozmopolitlik anlayışıyla görünür hale getirmeyi başarır.