Mimari tasarımda bedensel farkındalık: Bir arayüz olarak dans

Mimarlığın öznesi olarak beden, mekanın kavranmasında en önemli unsurdur. Bu nedenle de mekansal verilerin keşfedilmesindeki yolun bedensel farkındalığın geliştirilmesinden geçtiği düşünülmektedir. Çalışmanın amacı, mekanın potansiyellerini, olası farklı açılımlarını ve sınırlarını, beden yoluyla sorgulamak ve mimari tasarımda bedensel farkındalığı arttırmaktır. Beden ve mekan ilişkisinde dans disiplini bir ara yüz olarak ele alınıp, dansçı, koreograf ve mimarların bu alandaki edindiği deneyim ve birikimlerinden faydalanılarak, mimari tasarımda bedenin ele alınışına ışık tutacak bir çalışma oluşturulması hedeflenmektedir. Çalışma üç ana başlıkta toplanmıştır. Öncelikle beden ve mekan ilişkisi genel hatlarıyla ele alınacaktır. Mimarlık genellikle mekan ile, dans ise beden ile ilişkilendirilir. Çalışma kapsamında bu alışılagelmiş durumun dışına çıkılarak, beden mimarlık, mekan ise dans disiplini bağlamında değerlendirilecektir. Mimarlıkta bedenin dansta ise mekanın ele alınışı, tarihsel süreç içerisinde incelenecek ve günümüze gelene kadar olan değişimleri irdelenecektir. Sonraki aşamada, beden ve mekan ilişkisinden yola çıkarak, mimarlık ve koreografi ele alınacaktır. Mimarlık ve koreografi birbiri ile benzerlikler taşımaktadır. Aynı zamanda bir araya geldiklerinde yeni bir oluşum yaratmaktadırlar. Bu ilişkiler iki başlıkta yorumlanmıştır. Bedenin hareketiyle var olup mimari bir forma dönüşen mekansal denemeler, mimari beden başlığı altında yer alacaktır. Koreografinin günümüzde vücut bulduğu yeni form ise, koreografik mekan başlığı altında örneklerle açıklanacaktır. Koreografik mekan başlığı altında bedeni harekete geçiren mekanlara dair çalışmalar ele alınacaktır. Son olarak da beden ve mekan ilişkilerine değinen çalışmaları olan koreograf William Forsythe ve işleri üzerinden bir okuma yapılacaktır. Forsythe, özellikle amatör bedenler ile yaptığı çalışmalarda bedenlerin mekanı kavrayışını gözlemlemiştir. Koreografik verileri, beden ile etkileşim içinde bir mekan söylemi yaratmakta kullanmıştır. Bu nedenle onun çalışmalarının tez kapsamında faydalı olacağına inanılmaktadır. Beden, hem mimarlık hem dans disiplini için temel girdi niteliğinde vazgeçilmez bir unsurdur. Bu nedenle her iki disiplinde, beden odaklı çalışmaların birçok noktada kesişmesi ve ortaklaşması olağandır. Çalışmada bu ortaklaşmadan faydalanarak, mekanı biçimlendiren ve dönüştüren bir etken olarak bedenin irdelenmesi, böylece mimarlıkta bedensel ve mekansal farkındalığın arttırılması hedeflenmektedir.