Mimarlık ile eğimli arazi ilişkisi

Bu çalışmada; 'eğimli arazilerde mimarlık" konusu ele alınmıştır. Topografyanın mimarlıktaki yeri ve topoğrafik verilerin çeşitli açılardan mimarlığa etkisi incelenmiştir. Birinci bölüm; konuya giriş niteliği taşımaktadır. ikinci bölümde; topografya' konusu ele alınmıştır. Topografyanın tanımı, mimarlıktaki yeri, tabiatın önemli bir parçası olarak insan için anlamı ve kendi içinde incelenmesi üzerinde durulmuştur. Arazi şekil ve yüksekliklerini inceleyebilmek için, bazı sınıflamalar kullanılmıştır. Eğimli arazi ile düz arazı arasındaki, kullanıma ve çevreye yönelik veya anlamsal ve algısal açıdan yorumlanabilecek bazı farklılıklar ortaya konmuştur. Üçüncü bölümde; 'mimarlık' konusu incelenmiştir, önce, genel olarak bazı mimarlık tanımlamaları, amaçları ve yaklaşımları üzerinde durulmuştur. Daha sonra, mekan ele alınmıştır. Şekil-mekan ilişkilerinden başlayarak, mekanın soyut (geometrik, topolojik) ve somut yönlerden incelenmesi; Mekanı oluşturan, tanımlayan elemanlar, mekan oluşturarak kurulması istenen ilişkiler yanında, mekan örgütlenmesi, mekan türleri, mekanın 'yer' niteliği kazanması ile mimarlığın, zaman, hareket, ışık yardımıyla insan tarafından algılanışı üzerinde durulmuştur. Arazi eğiminin, bu konular kapsamında mimarlık ile ilgisi saptanmıştır. Dördüncü bölümde, eğimli arazinin mimarlığa etkisi, bir örnek bölge yardımıyla değerlendirilmiştir, örnek bölge olarak İstanbul Boğazı'nın bir bölümü ele alınmış ve bölge, ikinci ve üçüncü bölümdeki açılımlar yardımıyla incelenmiştir. -v-