Mö 6.-4. yüzyıllarda Pers ordusu

MÖ 550'de Büyük Kyros'un (II. Kyros) Med Krallığı'na son vermesiyle birlikte iki yüz yıl boyunca varlığını koruyacak olan Pers İmparatorluğu'nun temelleri atılmıştır. Kyros'un hükümranlığı zamanında Sardeis'in fethi ile başlayan Pers yükselişi, Anadolu'daki birçok bölgenin ele geçirilmesiyle devam etmiş ve devletin sınırları doğuda Hindistan, batıda Ege kıyıları ve Tuna Havzası'na; kuzeyde Kafkaslar'dan güneyde Nubya'ya kadar uzanmıştır. Kurulduğu andan itibaren giderek güç kazanan ve bir dünya imparatorluğu hâline gelen Pers İmparatorluğu'nun bu noktaya nasıl geldiğini anlamak için onun askeri yapısını ayrıntılı bir şekilde incelemek ve irdelemek gerekmektedir. Ordu-millet anlayışının egemen olduğu Pers toplumunda, askerlik, soylu sınıfından köle sınıfına kadar zorunlu bir görev olarak benimsenmiştir. Çocuk yaştan erişkinliğe kadar iyi bir asker ve ahlaklı bir insan olma idealarıyla yetiştirilen Perslerin eğitiminde yalnız güç değil; aynı zamanda akıl ve sağduyunun insan hayatındaki önemi de öne çıkmaktadır. Zorlu ve ağır şartlarda sürdürülen askeri eğitimler, Pers askerlerinin açlığa ve susuzluğa karşı dayanıklı, her türlü durumda hayatta kalmayı başarabilecek derecede güçlü olmalarını sağlarken manevi yönden gelişmelerine de destek vermiştir. İmparatorluğun kurucusu Büyük Kyros döneminde çekirdeğini Persli askerlerin oluşturduğu Pers ordusu, egemenlik alanının gelişmesiyle birlikte uyruk halkların temsilcilerinin hizmet gördüğü ve görev aldığı sürekli bir orduya dönüşmüştür. MÖ 6.-4. yüzyıllarda Pers ordusu ağır ve hafif piyade birlikleri; saldırı gücünü oluşturan süvari birlikleri; kralın özel koruması olarak nitelendirilen Ölümsüzler birliği; satraplıkların denetiminde görevlerini sürdüren paralı asker ve yerel güçlerden oluşan kale ve garnizonlara konuşlandırılmış sınır ve işgal birlikleri; temelini Fenikelilerin oluşturduğu donanma gücü temsil edilmektedir. Anahtar Kelimeler: Pers, Yunan, Pers Ordusu, Birlik, Amrtaka