Mobilya ve dekorasyon endüstrisinde eğitim gören çırakların mesleki eğitim alt yapısına ilişkin sorunlar ve çözüm önerileri

Anket uygulama yöntemine dayanan bu çalışmada, mobilya ve dekorasyon endüstrisinde ve mesleki eğitim merkezlerinde eğitim gören çırak, kalfa ve ustaların eğitim ve öğretim sırasında karşılaştıkları güçlüklerin tespiti, eğim programlarındaki ders saatlerinin sayısı, süresi ve içeriğinin yeterli olup olmadığı, merkezlerin eğitim öğretim, yönetim, donatım durumları ile yeni teknolojileri kullanıp kullanmadıkları, iş yerleri ile merkezler arasındaki sorunlar, günümüzde yaygın olarak kullanılan bilişim sistem ve uygulamalarına ne kadar aşına oldukları ve belirtilmek istedikleri diğer konuların açığa çıkarılması ve çözüm önerilerinin geliştirilmesi amaçlanmıştır.Çalışmada mevcut veriler; 14 ilde (Adana, Ankara, Burdur, Bursa, Çanakkale, İstanbul, Mardin, Nevşehir, Samsun, Sivas, Şanlıurfa, Zonguldak, Iğdır ve Kilis) mesleki eğitim merkezlerine (MEM) devam eden 120 çırak, 125 kalfa ve 54'ü usta olmak üzere toplam 302 kişiye uygulanan 29 soruluk anket yardımıyla elde edilmiş olup, bu merkezlerden bazılarına alt yapı inceleme ziyaretleri de yapılmıştır.Anketlerin değerlendirilmesinde örneklem yöntemi kullanılmış olup bilgiler SPSS programı yararlanılarak girilmiş ve tablolardaki değerler elde edilmiş olup, yorumlar bu tablolardan çıkan neticelere göre yapılmıştır.Değerlendirme sonucunda bazı öneriler belirlenmiştir, bunlardan bir kısmı; beden eğitimi dersi ile sosyal faaliyetlerin, daha fazla bilgisayar dersi ve tasarım dersinin olması, her sınıfta projeksiyonun bulunması, haftalık ders yükünün artması, kılık kıyafetin serbest olması, teneffüslerin süresinin uzatılması (10 dakika olsun), eğitim süresinin iki gün 6 şar saat olması, okulda ileri teknoloji ekipmanlarının olması, mezun olunduğunda meslek lisesi diploması verilmesi, aylıkların işe göre değişmesi, akşamları mobilya tasarımı konusunda eğitim verilmesi, eğitimin pazar günleri olmaması, bazı iş yerlerinin 6 gün işte çalıştırmaması, merkezde rehber öğretmen ve güvenlik önlemlerinin olmasıdır.Anket çözümlemeleri ve incelemeler sonucunda, Türkiye'deki çıraklık eğitimi sisteminin tüm unsurları ile yeniden değerlendirilmesi yararlı olacaktır.