Güneş paneli e-atıkları için Avrupa ikincil kaynak ve gelir akışları eğilimlerinin modellenmesi, 2030-2050

Döngüsel ekonomi, endüstriye, topluma ve çevreye fayda sağlamayı amaçlayan ekonomiyi geliştirmek için uzun vadede israfı en aza indirmeye yönelik kapsamlı bir stratejidir. Güneş paneli atıklarının etkin yönetimi, çevresellik için geri dönüşümün önemi nedeniyle yeşil enerjiye geçişin giderek daha önemli bir parçası haline gelmektedir. Bu çalışma, güneş panellerinin geri dönüşümünden elde edilen gelirin etkin yönetimi açısından geri dönüşüm potansiyelini incelemek, fiyatın etkisiyle oluşacak değişimleri gözlemlemek ve yeşile geçiş yolunda ekonomik ve çevre dostu seçenekler sunmak amacıyla tasarlanmıştır. Çalışma, 2030 ve 2050 yılları arasındaki projeksiyonu gözlemlemek için özellikle Avrupa'ya odaklanmaktadır. Çalışma, güneş enerjisi endüstrisine ve diğer endüstrilere yönelik olarak güneş panellerinin geri dönüşümünden elde edilen gelir yönetimine göre iki ana kola ayrılmıştır. Geliri yönlendirmeye yönelik kilit sektörler belirlenmiş ve bu sektörler içinde çalışma gerçekleştirilmiştir. Bu kilit sektörler; İnşaat Endüstrisi, Ambalaj Endüstrisi, Sağlık ve Medikal Endüstrisi ve Otomotiv Endüstrisidir. Çalışma kapsamında modellerin oluşturulmasında bir sistem dinamiği yazılımı olan Vensim PLE, çevresel etkilerin değerlendirilmesinde ise bir YDA yazılımı olan SimaPro kullanılmıştır. Yapılan analizlerde potansiyel olarak uygulanabilir olan minimum senaryoda güneş paneli geri dönüşümünün 2030 yılında 1,04E+06 dolar, 2050 yılında ise 1,53E+09 dolar getirisi olacağı, en karlı senaryo olan maksimum senaryoda 2030'da 2,08E+06 dolar ve 2050'de 2,10E+13 dolar getirisi olacağı belirlendi. Buna göre, 2030 yılında en karlı senaryoda elde edilecek gelirin, potansiyel olarak uygulanabilir senaryodan 2 kat fazla olduğu belirlenmiştir. Birincil kaynaklar yerine ikincil kaynaklar kullanılarak maliyetten kaçınma analizinde potansiyel olarak uygulanabilir ortalama fiyatın kullanılması, tüm kilit sektörler için 2030'da 11,05 milyon dolar ve 2050'de 5,82E+03 milyon dolarlık toplam kaçınılmış maliyet sağlayacaktır. Daha karlı olan daha yüksek fiyatı kullanmak, tüm kilit sektörler için 2030'da 66,46 milyon dolar ve 2050'de 3,50E+04 milyon dolarlık toplam maliyetten kaçınılmasını sağlayacaktır. Buna göre, 2030 yılında en karlı senaryoda kaçınılan maliyetin, potansiyel olarak uygulanabilir senaryoya göre yaklaşık 6 kat daha yüksek olduğu belirlenmiştir. LCA analizlerinde, geri dönüşüm sürecinin çöp depolama seçeneğinden daha az emisyon ürettiği ve benzer şekilde organik güneş panellerinin c-Si güneş panellerinden daha az emisyon ürettiği, dolayısıyla tüm etki kategorileri için daha çevre dostu oldukları belirlenmiştir. Veriler, güneş panellerinin geri dönüşüm gelirinin oldukça yüksek olduğunu ve döngüsel ekonomi uygulamaları doğrultusunda değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir. Geliri güneş enerjisi endüstrisine yönlendirmede monokristal güneş panelleri üretmek ekonomik olarak uygun olsa da çevre açısından organik güneş panellerine yatırım yapmak daha iyi olacaktır. Diğer endüstriler, birincil kaynaklar yerine ikincil kaynakları kullanarak maliyetten kaçınabilir. Bu sayede sanayilerin giderleri kısıtlanacak, ekonomik kazanç maksimize edilecek ve daha yeşil bir yaklaşım benimsenecektir. Ancak rekabet gibi nedenlerle ikincil malzeme piyasasında fiyatlarda dalgalanmalar olabileceği tespit edilmiştir. Bu sonuca dayanarak, devletlerin bunu önlemek için fiyat sabitleme politikası gibi yaptırımlar benimsemeleri önerilmektedir. Devletin müdahalesi sonrasında fiyatların düşürülüp sabitlenmesiyle ikincil kaynaklardaki kullanım miktarının da artacağı belirlenmiştir. Buna göre, fiyat sabitlemesinin bir sonucu olarak tüm kilit sektörlerde ikincil kaynak kullanımında toplam yaklaşık %13'lük bir artış olması beklenmektedir. Sonuç olarak, tez ikincil malzeme piyasasının karmaşıklığını ortaya çıkarmıştır. Bu karmaşıklık, döngüselliğin sağlanmasını mümkün kılmasa da, ikincil malzeme yönetiminde daha fazla çabayla döngüsellik sağlanabilir.