Modern folk korku filmlerinde cadılık üzerine bir inceleme

İnsanlık tarihini ve folkloru oluşturan söylenceler, masallar ve rivayetler, korkunun birer parçasıdır. Folklor, coğrafyadan coğrafyaya değişiklik gösterse de ortak korkulara, tuhaflıklara ve gerilimlere sahiptir. Antik çağlardan süregelen ve popüler kültüre de yerleşmiş olan büyü ve cadılık da folklorun önemli bir parçasıdır. Sinemada folklor, neredeyse sinemanın doğuşundan bu yana işlenmektedir. İngiliz Sinemasında folklor ile cadılığın ortak paydada anlatımı "Folk Korku" [Folk Horror] adında bir terimin ve türün doğuşuna öncülük etmiştir. Folk korku terimi, 2010 senesinde A History of Horror'da Mark Gatiss'in kullanımı ile popülerlik ve resmiyet kazanmıştır. Robert Eggers'ın The Witch (2015) adlı filminin ise 21. yüzyılda folk korkuyu dirilttiği iddia edilmiştir. 21. yüzyıl yapımlarında, folk korku sinemasının öncü ve kült örneklerinin günümüz dünyasının etkisiyle folk korku elementleri ile cadılığın farklı ve "modern" bir biçimde işlendiği düşünülmektedir. Bu çalışmada 2015 sonrasında son on yılda gösterime giren ve cadılığı temeline alan folk korku filmlerine odaklanılmıştır. Tezin örneklemi ile alanyazınına uygun amaçlı olarak seçilen The Witch (2015), The Wailing (2016), Gretel & Hansel (2020), Hellbender (2021) ve You Won't Be Alone (2022) analiz edilmiş ve yorumlanmıştır. Filmlerin analizi tür filmi eleştirisi kapsamında yorumlayıcı yaklaşım yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Filmlerin analizinde folk korku zincirinin ögeleri, cadılık tarihi, cadılık-kadın ilişkisi ve filmde korkunun yaratım biçimi ele alınmıştır. Folk korku sinemasının yeni sayılabilecek bir alan oluşu ve bu kapsamdaki çalışmaların özellikle ulusal alanda azlığı nedenleriyle bu tez çalışmasının ulusal alanda öncü bir nitelikte olacağı düşünülmektedir.