Modern Türk şiirinde ön sözler ve son sözler

Mukaddime veya ön söz olarak tanımlanan metinler Türk siirinde önemli bir yere sahiptir. Abdülhak Hâmid Tarhan'ın ?Makber?, Recâizâde Mahmud Ekrem'in ?Zemzeme (III)?, Ahmet Hâsim'in ?Piyâle?, Orhan Veli'nin ?Garip? mukaddimeleri Türk siirinin önemli metinleri olmuslardır. Son söz diye değerlendirdiğimiz Necip Fazıl'ın ?Poetika?sı hariç tutulursa, son sözlerin, ön sözler kadar, değer arz etmediği söyleyebilir. Çalısmamız, Tanzimat edebiyatından, 2006 yılına kadar yayımlanmıs siir kitaplarının ön söz ve son söz varlığına eğilmistir. Eserin sahibine değil de baska birine ait ön sözler, incelemeye dâhil edilmemistir. Çalısma esnasında ön sözlerin genellikle mensur, son sözlerin ise genellikle manzum olduğu tespit edilmistir. 259 ön sözün sadece 65'i; 41 son sözün ise 35'i manzumdur. Çalısmamız, dört ana bölümden olusmaktadır. Her ana bölüm kendi içinde ?mensur? ve ?manzum? tasniflerini içermektedir. ?Giris? bölümünde ?ön söz? kavramına iliskin açıklamalar yapılmıstır. Birinci ana bölüm ?Poetik Tarzlı Ön Sözler? baslığını tasımaktadır. Bu bölümde 46 mensur ve 18 manzum metin incelenmistir. ?kinci ana bölüm ?Poetik Tarzlı Olmayan Ön Sözler? baslığını tasımaktadır. Bu bölümde 148 mensur ve 47 manzum metin değerlendirilmistir. Üçüncü ana bölüm ?Poetik Tarzlı Son Sözler? ismini tasımaktadır ve 4 mensur, 3 manzum metin incelenmesinden olusmaktadır. Dördüncü ana bölüm ?Poetik Tarzlı Olmayan Son Sözler? baslığını tasımaktadır. Bu bölümde ise 2 mensur, 32 manzum metin tahlil edilmistir. ?Sonuç? bölümünde ?siir?e iliskin tarifler ve arastırmanın sonuçları verilmistir.