Seeing modernization through the eyes of periphery: A narratological analysis of Nazım Hikmet Ran's Memleketimden İnsan Manzaraları

Bu tez Nazım Hikmet Ran'ın Memleketimden İnsan Manzaraları adlı eserinin anlatıbilimsel yapısını ve özelliklerini inceler. Söz konusu eser, cumhuriyetin kuruluşunu takip eden modernleşme sürecini, özellikle köylüyü ihmal ettiği teziyle eleştirir. Sadece eserde anlatılan olaylar değil, bu olayların anlatılış şekli de eserin ideolojisini yansıtmaktadır. Tez, anlatıbilimin, eserin teması gibi yüzeysel bir okumaya indirgenmeden, politik ve kültürel okumalar yapabileceğini göstermeyi amaçlar. Mieke Bal'ın anlatıbilimsel kültürel okumalarını teorik temel olarak alan bu tez, söz konusu metni, anlatıbilim araçlarını kullanarak Hikmet'in eleştirilerini yansıtacak şekilde okumanın yollarını inceler. Eseri oluşturan beş kitap farklı tema ve analizlerle okur, bunlar: anlatıcıdaki değişiklikler, tanımlamaların kullanım şekli, mekanların karakterlerle ilişkisi, eserin filme benzeyen ve fotoğraf etkisi yaratan anlatı özellikleridir. Tez, aynı zamanda, kendilik anlatısı kavramını da anlatıbilim inceleme alanına taşımayı ve bu kavramı, Gregory Jusdanis'in "gecikmişlik" ve Daryush Shayegan'ın "okunmazlık" üzerinden modellediği batı-dışı modernitelere alternatif bir model getirecek şekilde kullanmayı amaçlar.