Modifiye edilmiş gümüş nanoparçacıkların hücresel alımları ve sitotoksisitesi

Bu çalışmada, gümüş nanoparçacıkların (GNP) ve bu GNP'ların glukoz, laktoz, oligonükleotid ve Cy5'in (floresans boya) çeşitli kombinasyonlarıyla modifiye edilmiş hallerinin, insan akciğer kanseri (A549) hücreleri ve immortilize edilmiş fare fibroblast (L929) hücreleri tarafından alımları, sitoplazmik lokalizasyonları/davranışları ve sitotoksisiteleri araştırılmıştır. Modifiye edilen GNP'lar (MGNP); Ag/Glukoz, Ag/Laktoz, Ag/ssDNA, Ag/Glukoz/ssDNA, Ag/Laktoz/ssDNA, Ag/ssDNA/Cy5, Ag/Glukoz/ssDNA/Cy5, Ag/Laktoz/ssDNA/Cy5 şeklinde hazırlanmış; 100 ?l olmak üzere tek konsantrasyon kullanılarak A549 ve L929 hücreleri ile 1 s, 6 s ve 24 s inkübe edilmiş ve bu nanoparçacıkların (NP) hücresel alımları incelenmiştir. Ayrıca MTS (hücre proliferasyonu testi) testi ile, hücrelere uygulanan bu NP konsantrasyonunun sitotoksik etkilerinin olup olmadığı araştırılmıştır. Sitotoksisite testinde DMSO (Dimetilsülfoksit) pozitif kontrol (PK), besiyeri ise negatif kontrol (NK) olarak kullanılmıştır. Çeşitli GNP'lar ile muamele edilen hücrelerin, NP'ları alım oranları, farklı inkübasyon süreleriyle değişkenlik göstermiştir. Bu NP'lar arasında L929 hücreleri tarafından Ag/Glukoz'un ilk 1 saatteki alımı %33 oranla en fazla alınan NP olurken; A549 hücreleri tarafından Ag/Laktoz, %68 oranla 6. saatte en fazla alınan NP olmuştur. Stoplazmik lokalizasyonlara bakıldığında, bu NP'lar L929 hücrelerinde genellikle küçük toplanmalar oluşturarak, sitoplazmanın her yerinde rastgele dağılım göstermiştir. A549 hücrelerinde ise özellikle Cy5 bulunan GNP'lar daha büyük toplanmalar oluşturmuş ve genellikle sitoplazmanın orta kısımlarında yerleşmiştir. GNP'lar bu konsantrasyonda L929 hücrelerine uygulandığında sitotoksisite göstermezken, A549 hücrelerinde Ag/Glukoz/ssDNA/Cy5, %24 olmak üzere en fazla sitotoksik etki gösteren NP olmuştur. Bu sonuçlar, hazırlanan GNP'ların sağlıklı ve kanserli hücrelere uygulandığında, kanserli hücreler tarafından bazılarının seçici olarak alınabildiğini ve stoplazmik yerleşim açısından fototermal kanser terapi uygulamalarında önemli olabilecek toplanmalar oluşturabileceğini göstermiştir. Ayrıca, hücrelere bu konsantrasyonda uygulanan NP'lar, L929 hücrelerinde toksik etki oluşturmazken, A549 hücrelerinde toksisite göstermesinden dolayı, kanserli hücrelerin GNP'lar aracılığıyla tedavi imkanlarının iyileştirilebileceği düşüncesini ortaya çıkarmıştır.