Monokoryonik ikiz gebelik plasentalarının morfolojik özellikleri, bu plasentalardaki arter-arter, ven-ven, arter-ven, ven-arter anastomozlarının sayısı, çapı, dağılımı ve plasental patolojinin monokoryonik ikiz gebeliklerdeki maternal ve fetal komplikasyonlar üzerindeki potansiyel etkisi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, monokoryonik ikiz gebeliklerde plasental morfolojik özelliklerin ve vasküler anastomoz yapıların AA, VV, AV, VA sayı, çap ve dağılımlarının değerlendirilmesi ve bu parametrelerin maternal-fetal komplikasyonlarla olan olası ilişkilerinin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Akdeniz Üniversitesi Hastanesi'nde doğumu gerçekleşen ve doğum sonrası incelenmek üzere makroskopik olarak bütünlüğü korunan 20 adet monokoryonik ikiz plasenta dâhil edilmiştir. Olgular prospektif olarak kaydedilmiş, klinik ve obstetrik verilerle birlikte maternal yaş, gravida, parite, BMI, doğum haftası, doğum ağırlıkları, fetal cinsiyet, Doppler bulguları (MCA MoM, umbilikal arter PI), EFW diskordans ve doğum ağırlığı diskordansı gibi veriler sisteme kaydedilmiştir. Plasenta ağırlığı ve yüzey alanı, büyük ve küçük ikize ait paylaşım oranı, plasenta paylaşım diskordansı ve doğum ağırlığı oranı/plasenta alan oranı hesaplanmıştır. AA, AV, VV ve VA anastomozların sayısı ve çapı ölçülerek kaydedilmiştir. Olgular TTTS, TAPS, sFGR ve NC olarak sınıflandırılmış; ayrıca fetoskopik lazer tedavisi uygulanma durumu da analiz edilmiştir. Gruplar arası karşılaştırmalarda Mann-Whitney U testi kullanılmış, p<0,05 değeri istatistiksel anlamlılık eşiği olarak kabul edilmiştir. Bulgular: TTTS tanısı alan olgularda doğum haftası medyanı 22 hafta olup, NC gruba göre anlamlı düzeyde düşüktür (p=0,018). TTTS grubunda plasenta paylaşım oranı ve paylaşım diskordansı daha yüksek olmasına rağmen, istatistiksel anlamlılık düzeyine ulaşmamıştır (sırasıyla p=0,390 ve p=0,445). Doğum ağırlığı oranı/plasenta paylaşım oranı TTTS grubunda daha düşüktür (medyan: 0,78). Plasental anastomoz analizi sonucunda, TTTS grubunda sayıca baskın ve çapı daha kalın AV anastomozların bulunduğu; buna karşılık AA anastomozların ya hiç bulunmadığı ya da yalnızca dar çaplı olduğu izlenmiştir. TAPS grubunda ∆MCA MoM farkı belirgin şekilde yüksek saptanmıştır (medyan: 1,31), bu durum tanı kriterleriyle uyumludur. sFGR grubunda küçük ikize ait plasenta yüzdesi %25'e kadar düşerken, doğum ağırlığı diskordansı %30'un üzerine çıkabilmiştir. Fetoskopik lazer uygulanan olguların çoğunda TTTS tanısı mevcuttu ve bu grupta doğum haftası daha erken olmasına rağmen, neonatal sağkalım oranı daha yüksektir. Sonuç: Çalışmada elde edilen bulgular, monokoryonik ikiz gebeliklerde plasenta paylaşımı ve vasküler anastomoz desenlerinin komplikasyon gelişiminde rol oynayabileceğine işaret etmektedir. Özellikle TTTS olgularında erken doğum, genç maternal yaş, baskın AV anastomozlar ve yetersiz AA bağlantılar dikkat çekmektedir. Ancak sınırlı olgu sayısı nedeniyle bu ilişkiler hakkında kesin sonuçlara ulaşmak mümkün değildir. Bulgular, ileri çalışmalar için hipotez geliştirici niteliktedir. Anahtar Kelimeler: Monokoryonik ikiz gebelik, plasental anastomoz, TTTS, TAPS, sFGR, fetoskopik lazer, plasenta paylaşımı, perinatal komplikasyon