Mppt algoritmalarının gerçek zamanlı olarak karşılaştırılması ve pv sisteme uygulanması

Önceden sadece uzay çalışmalarında kullanılan yarı iletkenlerden yapılan fotovoltaik hücreler üretim maliyetlerinin düşmesi ve boyutlarının küçültülebilmesi sayesinde günlük hayatta gittikçe yaygınlaşmışlardır. Kurulum maliyetleri haricinde çok ciddi maliyetler içermeyen, güneşli gün sayısının fazlalığı açısından ülkemizin elektrik enerjisi üretimine katkıda bulunabilecek güneş enerjisinden elektrik enerjisi üreten sistemlerin dezavantajı ise sadece güneş ışığı varken elektrik enerjisi üretebilmeleri ve sıcaklık ve toz gibi dış etkenlerden de kolayca etkilenebilmeleridir. Bu durum fotovoltaik hücrelerin ürettiği enerjinin depolanmasını ve üretilen elektrik enerjisinin de en az kayıpla sisteme aktarılmasını zorunlu hale getirmiştir. Güneş ışınlarının hücrelere düşme açısını değiştiren mekanik sistemler olmayan MPPT (Maksimum Güç Noktası Takibi) yöntemleri bu amacı gerçekleştirmek üzere ortaya çıkmış matematiksel hesaplamalara dayalı algoritmalardır. Birçok farklı yöntem olmasına rağmen en çok tercih edilen yöntemler iteratif döngülerle maksimum güç noktasına ulaşmaya çalışmaktadırlar. Bu tez çalışmasında ise öncelikle en çok kullanılan iki MPPT yöntemi olan Değiştir ve Gözle Yöntemi ve Artan İletkenlik Yöntemi eşit koşullarda ayrı ayrı çalıştırılarak birbirileriyle karşılaştırılmışlardır. Daha sonra bu iki yöntemin gerçek zamanlı olarak sırayla çalıştırılarak sağladıkları güç bakımından karşılaştırıldığı, daha yüksek gücü sağlayan yöntemin seçildiği iteratif bir algoritma geliştirilmiştir. Son kısımda bu algoritma, maksimum güç noktası etrafında yaşanan salınımın en aza indirilerek ortalama gücün artırılması amacıyla literatürden yararlanılarak tasarlanan başka bir algoritma ile karşılaştırılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre Değiştir ve Gözle Yöntemi ile Artan İletkenlik Yönetmlerinin ürettikleri güç değerlerinin birbirlerine yakın olduğu, PWM (Pulse Width Modulation) adım büyüklüğü değerinin değiştirildiği adaptif algortimaların ürettiği ortalama güç değerinin geleneksel algoritmalara göre daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir.