Muhammed Emîn el-Hatîb (ö. 1203)'in Tîcanü'l-Beyân fî Müşkilâti'l-Kur'ân adlı eserinde Kur'an üslubunun arka planı

Kur'an tabiri ifadesi insanları Allah'ın kitabının sırlarını keşfetmeye sevk eden bir ilimdir. Kur'an'ın içerdiği beyan, belagat ve fesahati açıklar. Kur'an lafız ve manalarıyla mucizevi bir kitaptır. Fesahatiyle inkârcılara ayetlerinin benzerlerini ve manalarındaki sırları ile göz kamaştırıcı latifeleri getirmeleri yönünde meydan okur. Kitabın sahibi Kur'an'da müminleri hakikate ulaştıracak lafız ve tabirleri bir araya getirmiştir. Bunlarla Kur'an'ın mucize oluşunu, özelliklede lafız ve manalarının mucizeliğini inkâr edenlere cevap verir. Üslup ve manalarında okuyucuya problemli gelen noktaları açıklığa kavuşturur. Bu müşkil lafız isim, fiil harf olsun fark etmez. Daha sonra getirilen lafzın sebebini açıklar. Burada Allah'ın ona bahşettiği yetenek ve ulema-ı kibarın sözlerinden oldukça yararlanır. Ben bu çalışmamda şöyle bir yok takip ettim: Önce kitaptaki Kur'an naslarını bir araya getirdim. Sonra kitap sahibinin nüktelerine itibar ettim. Onun bu nükteleri lügat, nahiv, sarf, belagat ve tefsir kitaplarıyla test etmesini dikkate aldım. Ele aldığım her meselenin başlığını zikrederek konuyu inceledim. Sonra başlıkla uyum içerisinde olup olmadığına baktım. Daha sonra Kur'an nassını zikredip ardından kitap sahibinin görüş ve illetlendirme metoduna temas ettim. Akabinde meselenin âlimlerin söz ve görüşleriyle tartışılmasına başlanılmıştır. Çalışmanın sonunda ulaşılan netice zikredilmiştir.