Mühendislik fakültesi öğrencilerinin çevreye yönelik davranışı ve genel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Son yıllarda artan çevresel sorunlar, özellikle kirlilik, ekolojik dengenin bozulması ve iklim değişikliği, insan faaliyetlerinin doğrudan bir sonucu olarak ciddi tehditler oluşturmaktadır. Bu sorunların temelinde, çevresel riskleri ortadan kaldıran ya da azaltan önlemler alınmaksızın doğaya salınan antropojenik etkenler yer almaktadır. Söz konusu çevresel sorunlar yalnızca ekosistemleri değil, aynı zamanda bireylerin fiziksel, zihinsel ve sosyal iyilik hallerini de olumsuz yönde etkilemektedir. Bu bağlamda, bireylerin çevreye yönelik tutum ve davranışlarının yalnızca çevresel sürdürülebilirliğe değil, aynı zamanda bireysel iyi oluş düzeylerine de katkı sağladığı ifade edilmektedir. Bu çalışmanın amacı, mühendislik fakültesi öğrencilerinin çevre sorunlarına yönelik olarak kirliliği önleme ve iklim değişikliğine neden olan unsurlara karşı davranışları ile sürdürülebilir kalkınma hedefleri doğrultusunda doğal kaynaklara yönelik sorumluluk seviyeleri ile genel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin niteliğini belirlemektir. Ayrıca, çevre mühendisliği öğrencileri ile diğer mühendislik bölümlerinde öğrenim gören öğrenciler arasında çevre duyarlılığı ve çevresel davranışlar açısından farklılık olup olmadığını incelemek araştırmanın amaçları arasındadır. Araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli ile yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini, 2024-2025 eğitim-öğretim yılında üniversite öğrenimine devam eden öğrenciler oluştururken; örneklemini İstanbul Üniversitesi- Cerrahpaşa'da Çevre Mühendisliği ve diğer mühendislik bölümlerinde öğrenim gören toplam 272 öğrenci oluşturmaktadır. Veriler, "Çevre Davranışı Ölçeği" ve "Genel İyi Oluş Ölçeği- Kısa Formu" aracılığıyla toplanmış ve SPSS 28.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir; frekans dağılımları, t-testi ve korelasyon analizleri uygulanmıştır. Anlamlılık düzeyi .05 kabul edilmiştir. Araştırma bulgularına göre, mühendislik fakültesi öğrencilerinin cinsiyetleri ile çevre davranışları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinin, çevre davranışları ile genel iyi oluş düzeyleri arasında da anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir. Bu sonuç, çevreye duyarlı bireylerin yalnızca ekolojik değil, aynı zamanda psikolojik düzeyde de daha yüksek iyi oluş göstergelerine sahip olduklarını ortaya koymaktadır.