Multipl skleroz hastası kadınların doğurganlığa ilişkin görüşlerinin evlilik uyumuna etkisi

Yapılan bu araştırmada, Multipl Skleroz (MS) hastası kadınların doğurganlıklarına ilişkin görüşleri ve bu görüşlerin çiftlerin evlilik uyumu üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırma, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi. Tıp Fakültesi Multipl Skleroz (MS) Hasta Eğitim Okuluna başvuran ve tedavi gören 20-49 yaş aralığında olan ve araştırmaya gönüllü olarak katılan 134 MS hastası kadın üzerinde tanımlayıcı olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmaya; McDonald 2010 tanı kriterlerine göre MS tanısı alan, Relapsing Remmiting Multiple Skleroz (RRMS) veya Sekonder Progresif Multiple Skleroz (SPMS) tipinde MS hastası kadın olan ve en az bir yıldır evli olan hastalar araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırmada veri toplama amacıyla soru formu ve Çift Uyum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verileri Aralık 2017-Şubat 2018 tarihleri arasında haftanın farklı günlerinde, MS Hasta Okulu'nda araştırmacı tarafından yüz yüze görüşme yoluyla toplanmıştır. Formların doldurulması yaklaşık 20 dk sürmüştür. Çalışmadan elde edilen verilerin tamamı SPSS 22.0 paket programında analiz edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen hastaların çift uyum puan ortalamaları 88±9,8 olup, ölçeğin 0-151 puan aralığına göre değerlendirildiğinde, ortalamanın biraz üzerinde bir çift uyumunun olduğu görülmüştür. Çocuklarında MS olma riski algısıyla çift uyumu iletişim alt boyutu arasında negatif yönde ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardır (r=-0,232, p<0,01). Risk algısı ile çift uyumu fikir birliği arasında pozitif yönde ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardır (r=0,229, p<0,01). Risk algısı ile çift uyumu duygusal ifade arasında pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardır (r=0,192, p<0,05). Risk algısı ile çift uyumu toplam puanı arasında pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardır (r=0,214, p<0,05). Sonuç olarak; MS'li hastaların bakımlarında gebelik, doğum, jinekolojik sorunlarına ilişkin de değerlendirme yapılması önerilmektedir. Bunun hastanın sosyal yaşamının ve beraberinde eşleriyle olan uyumun gelişmesini sağlamayacağı değerlendirilmektedir.