Mustafa Çiftci'nin öykülerinde halk bilimi unsurları

Tarihsel ve toplumsal süreç içerisinde halk tarafından meydana getirilen ve nesilden nesle aktarımı sağlanan en büyük miras kültürdür. Kültürel ögelerin aktarılmasında, belgelenmesinde ve saklanmasında yazarların rolü büyüktür. Geleneğin modern edebiyata etkisi göz önüne alındığında, taşradan beslenen bir yazar olarak Mustafa Çiftci'nin antropolojik, folklorik ve sosyolojik unsurlar açısından oldukça zengin öyküler kalem aldığı görülmektedir. Bu araştırmada, Türk edebiyatının değerli ve önemli yazarları arasında yer alan Mustafa Çiftci'nin öykülerindeki halk edebiyatı ve halk bilimi unsurları incelenmiştir. İnceleme yapılırken Sedat Veyis Örnek'in halk bilimi kadroları üzerine yaptığı tasnif temel alınmıştır. Mustafa Çiftci'nin "Adem'in Kekliği ve Chopin", "Bozkırda Altmışaltı", "Ah Mercimeğim" ve "Ağlaya Ağlaya Öldük Anam Bacım" isimli dört kitabında yer alan kırk beş öyküsünde, halk edebiyatı ve halk bilimi unsurlarından nasıl yararlanıldığı, ne sıklıkla kullanıldığı tespit etmek hedeflenmektedir. Çalışmada yer alan bilgiler dokümantasyon ve fişleme tekniğiyle elde edilmiştir. Birinci bölümde Mustafa Çiftci'nin hayatı, sanatı ve eserleri üzerinde durularak çalışmada incelenen öykülerin özetlerine yer verilmiştir. Daha detaylı bir analiz yapabilmek için öykülerde yer alan halk edebiyatı unsurları ve halk bilimi unsurları müstakil bölümler olarak verilmiştir. Sonuç bölümünde ise halk kültürü unsurlarının incelenmesi neticesinde elde edilen bulgular değerlendirilmiştir. Tespit edilen verilerin betimsel analiz yöntemiyle incelendiği bu çalışma ile taşra insanını anlatmaya çalışan Mustafa Çiftci'nin eserleri ile halk bilimi arasında ilişki kurulmuştur.