Mustafakemalpaşa yöresi kimi sebze bahçelerinin beslenme durumlarının toprak, bitki ve meyve analizleri ile belirlenmesi

Bu çalışma, Bursa ili Mustafakemalpaşa ilçesinde mısır ve domates yetiştiriciliği yapılan kimi toprakların verimlilik durumlarının toprak, bitki, tanemeyve analizleri ile belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Mustafakemalpaşa ilçesinde farklı lokasyonlarda yer alan beş mısır ve iki domates bahçesinden; vejetasyon öncesi dönemde Nisan ayında ve vejetasyon sonrası dönemde Kasım ayında alınan toprak örneklerinin analizleri; Temmuz ayında alınan yaprak ve hasat döneminde alınan tane ve meyve örneklerinin de bitki besin elementi analizleri yapılmıştır. Yapılan toprak, yaprak, tane ve meyve analizi sonuçları referans değerlerle karşılaştırılmış ve bitkilerin beslenme durumları ortaya konularak bahçelerin beslenme ile ilgili sorunları tespit edilmeye çalışılmıştır. Elde edilen bulgulara göre; Mustafakemalpaşa yöresinde mısır ve domates yetiştiriciliği yapılan toprakların genel olarak kil bünyeli ve hafif tuzlu olduğu, pH değerlerinin 6,07 ile 8,19 arasında, kireç içeriklerinin % 0,38 ile % 5,76 arasında, organik madde içeriklerinin ise % 0,49 ile % 3,21 arasında değiştiği belirlenmiştir. Nisan ve Kasım dönemlerinde alınan toprak örnekleri arasında besin elementlerinin yetersiz, sınırlar içinde ve fazla olduğu alanlar tespit edilmiştir. Toprakta azot % 0,031-0,201, fosfor 4,13-66,36 mg kg-1, potasyum 92,00-704,00 mg kg-1, kalsiyum 3255,00-8358,00 mg kg-1, magnezyum 415,70-1993,90 mg kg-1, sodyum ise 95,30-231,30 mg kg-1 arasında saptanmıştır. Topraklarda sodyumun sınır değerde, kalsiyumun fazla, magnezyumun ve borun fazla ve çok fazla, demirin yüksek, bakırın yeterli ve manganın ise yeterli ve fazla olduğu tespit edilmiştir. Yaprak analiz sonuçlarına göre; bahçelerin % 85,71'inde azot, % 100'ünde fosfor, % 71,43'ünde potasyum ve çinko noksan ve noksanın altında; % 100'ünde demir ve bakır, % 71,43'ünde kalsiyum ve magnezyum, % 85,71'inde mangan yeterli ve % 100'ünde bor fazla seviyede saptanmıştır. Yapılan çalışmanın sonucunda; yöredeki üreticilerin mısır ve domates üretimini bilinçsiz olarak yaptığı, toprak analizine dayalı olmayan dengesiz bir gübreleme programı izlediği, toprak özelliklerine uygun gübre çeşidi kullanmadığı görülmüştür. Üretimin bu şekilde devam etmesi durumunda yörede yetiştirilen bu ürünlerde dengesiz gübrelemeye bağlı bitki besleme sorunlarının artarak verimde azalmaların yaşanabileceği sonucuna varılmıştır.