Erken modern dönem İngiliz edebiyatında ravishment anlatısı

Erken modern İngilizce'sinde, ravishment, anlamı müphem bir kelime olup, cinsel ihlal veya kaçırma anlamlarını karşılayabilirdi. Bu tez, ravishment kelimesinin erken modern uygulamasına içre olan müphemlikten yola çıkarak, Edmund Spenser'ın The Faerie Queene (1590) şiirine, Thomas Middleton'ın The Lady's Tragedy (1611) oyununa, ve Shakespeare'in Venus and Adonis (1593) şiirine bakmaktadır, bu metinler üzerinden erken modern dönem İngiliz edebiyatındaki ravishment anlatılarına yoğunlaşmaktadır. Bu metinler, erkek bir saldırganın bir kadını baştan çıkarmaya çalıştığı, retorik iknada başarısız olunca da şiddete başvurduğu normatif erken modern ravishment anlatısından sapan anlatılar sunar. Bu metinlerde, bir kadın güneş tarafından hamile bırakılır, ölü bir kadın bedeni mezarından çıkarılır, ve bir kadın bir erkeğe, retoriğinin bir ravishment formuna dönüşmesi noktasına dek, kur yapar. Bu tez, marjinal ravishment anlatıları üzerinden, erken modern İngiliz edebiyatının, ravishment'ın normatif olmayan, gizil yollarla işleyebildiğini ortaya çıkardığını savunur. Tezin amacı, bu metinlerdeki ravishment formlarının özne, edimsellik, ve ravishment kavramlarını tartışmaya açtığını ve özneliğin sarsılmasına, ve kurulmasına, vasıta olduğunu göstermektir.