Neoadjuvan kemoterapi alan meme kanseri tanılı hastalarda komorbiditelerin, demografik özelliklerin ve patoloji sonuçlarının patolojik tam yanıt üzerine etkisinin değerlendirmesi

Amaç: Bu çalışma, neoadjuvan kemoterapi (NAKT) uygulanan meme kanseri hastalarında komorbiditelerin, demografik özelliklerin ve patolojik bulguların patolojik tam yanıt (pCR) üzerine etkilerini değerlendirmek amacıyla retrospektif olarak gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Bolu Abant İzzet Baysal Eğitim Araştırma Hastanesi Tıbbi Onkoloji Kliniğine 2015-2025 tarihleri arasında başvuran 18 yaş üstü, NAKT almış 87 kadın meme kanseri hastasının verileri retrospektif olarak analiz edilerek patolojik tam yanıt alınan ve alınmayan olarak iki gruba ayrılmıştır. Verilerde bu iki ana grup arasında anlamlı fark aranmıştır. Bulgular: 2015–2025 yılları arasında Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Hastanesi Tıbbi Onkoloji Kliniğinde NAKT almış 87 kadın hasta çalışmaya dâhil edilmiştir. Hastaların %29,9'unda (n=26) pCR elde edilirken, %70,1'inde (n=69) pCR sağlanamamıştır. pCR durumuna göre komorbiditeler, demografik veriler ve patoloji sonuçları karşılaştırılmıştır. Yaş, çocuk sayısı, Ki-67 yüzdesi, tümör boyutu, sigara-alkol kullanımı ek hastalıklar ve menopoz durumu açısından gruplar arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Buna karşın hormon reseptör durumları pCR ile ilişkili bulunmuştur. pCR elde eden hastalarda ER pozitifliği %46,2 iken pCR elde edilemeyenlerde bu oran %75,4 olup fark istatistiksel olarak anlamlıdır. Benzer şekilde PR pozitifliği pCR grubunda %34,6 iken pCR olmayanlarda %60,7 olarak belirlenmiş ve bu fark da anlamlı bulunmuştur. HER2/CERB-B2 pozitifliği pCR ile anlamlı ilişki göstermiş, pCR elde eden hastaların %50'sinde HER2 pozitifliği saptanmıştır. Sonuç: Bulgular; komorbiditeler ve demografik verilerin pCR üzerine anlamlı etkisinin olmadığını, ER ve PR pozitifliğinin pCR olasılığını azaltabileceğini buna karşılık HER2 pozitifliğinin daha yüksek pCR oranları ile ilişkili olabileceğini göstermektedir. Sonuç olarak, neoadjuvan tedavi yanıtını öngörmede moleküler alt tiplerin belirleyici rolü ön plandadır.