Turkish welfare state in the neoliberal era:Emergence of class-based citizenship regimes

Türkiye?deki refah devleti, neoliberal ekonomi politikalarının uygulanmaya başladığı 1980?den beri, çok önemli değişikilikler gerçirdi. Bu çalışmada, yaşanan bu sistemik değişimi anlamak için refah devletini yeni bir yaklaşımla incelememiz gerektiğini savunuyorum. Bu yaklaşımın temelinde, refah devletinin, toplumdaki çeşitli grupları hedefleyen ?vatandaşlık rejimleri? tarafından oluşturulduğu anlayışı yatıyor. Bu teorik duruşumu açıkladıktan sonra, ikincil kaynakları kullanarak Osmanlı İmpara-torluğu ve Türkiye Cumhuriyeti?ndeki refah devleti politiklarının tarihini anlatıyorum. Son olaraksa, kanunlar, hükümet programları ve meclis tutanakları gibi çeşitli resmi belgelerin içeriklerini analiz ederek, neoliberalizmin Türkiye?deki refah politikalarının gelişiminde bir kırılma noktası olduğunu savunuyorum. Son otuz yıldaki refah politikaları, farklı sınıflardaki insanları hedef alan üç vatandaşlık rejimi oluşturdular. Fakir insanları hedef alan rejim, giderek daha düzenli ve güvenilir hizmetler sağlıyor, ama karşılığında bunlardan yararlanan insanların devletin gözetimi altında, görünür ve uysal hayatlar sürdürmesini gerektiriyor. İşçileri ve orta sınıfı hedef alan rejim, sosyal güvenliği ekonomik bir kaynak gibi kullanmayı hedefliyor. Bu sınıflara sağlanan sosyal güvelik olanakları, özellikle konut ve sağlık alanlarında yatırım ve piyasa yaratmak için kullanılıyor. Zenginleri hedef alan rejimse, ekonomik büyüme ve finansal sağlığı öne çıkaran bir diskurla, kişisel yatırımları artırmayı hedefliyor. Bu alanda, resmi diskurun ötesine geçip, vatandaşlık rejimlerinin günlük pratiklerini ve insanların deneyimlerini inceleyecek yeni çalışmalara ihtiyaç var. Anahtar Sözcükler: refah devleti, vatandaşlık, neoliberalizm, Türkiye, vatandaşlık rejimi