Neoliberal dönemde Türkiye'de sendikal kriz: 2000'lerde sendikalarda karşılaştırmalı kriz algısı analizi

Bu araştırmanın amacı öncelikle şu sorulara cevap bulmaktır; işçi sendikaları 1980 sonrası süreci nasıl değerlendiriyor? Neoliberal politikalar sendikaları nasıl etkiledi? Çalışma hayatındaki dönüşümler sendikalara nasıl deneyimler yaşatıyor? Örgütlenme süreçlerinde nelerle karşılaşıyorlar? Sendikal kriz sendikalar tarafından nasıl algılanıyor? Sendikal krizin nasıl aşılacağı konusunda sendikalar ne düşünüyor? Sendikaların siyasetle ve siyasal partilerle ilişkiler noktasındaki tutumları nedir? Dolayısıyla bu çalışmada Türkiye'deki Türk-İş, Hak-İş ve DİSK'ten oluşan üç işçi konfederasyonuna bağlı 17 sendikanın yöneticileri ve çalışanlarıyla yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak yapılan görüşmelerle sendikal krizi nasıl algıladıkları anlaşılmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın ilk bölümünde kapitalizmin Fordist ve Post-Fordist dönemleri ele alınmış ve bu dönemlerin emek süreçlerini nasıl şekillendirdiği anlatılmaya çalışılmıştır. Ardından kapitalizmin günümüzdeki işleyiş biçimi olarak adlandırabileceğimiz neoliberal sürecin emek piyasasına yansımaları irdelenmiştir. İkinci bölümde, çalışma hayatındaki dönüşümlerin sendikal örgütlenmeye etkileri incelenmiş ve bu sürecin Türkiye'de nasıl gerçekleştiğine odaklanılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise seçilen işkolları içerisindeki sendikaların yöneticileri ve çalışanları ile gerçekleştirilmiş olan yarı yapılandırılmış görüşmeden elde edilen veriler değerlendirilerek sendikal kriz algıları analiz edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın sonucunda sendikaların bir örgütlenme krizi içerisinde olduğu, ancak bu krizin boyutunun kamudan özel sektöre doğru; özel sektörde de üretim sektöründeki işkollarından hizmet sektörü içindeki işkollarına doğru artış gösterdiği, ayrıca sendikaların gücünü belirleyen unsurun siyasal iktidarlarla kurulan ilişki olduğu anlaşılmıştır.