Akut LPS modelinde n-asetilsisteinin nöroprotektif etkileri indüklenmiş nöroinflamasyon

Nöroinflamasyon, Alzheimer hastalığı gibi birçok nörodejeneratif hastalığın patogenezinde kilit rol oynadığı kanıtlandığı için nöroloji ve nöropatoloji alanındaki çalışmaların odak noktası olmuştur. İnflamasyon, oksidatif stres ve mitokondriyel disfonksiyon gibi birbirine bağlı patolojik süreçler ile birlikte hastalığın geri dönüşsüz ilerlemesine yol açmaktadır. Dolayısıyla, çeşitli inflamasyon modellerinin oluşturulması ve bu modellerde potansiyel özellikle doğal kaynaklı ilaçların denenmesi umut vadetmektedir. Lipopolisakkarit (LPS) ile tetiklenen nöroinflamasyon hayvan çalışmalarında yaygın olarak kullanılan bir modeldir. Bu model, mikroglia aktivasyonunu ve proinflammatuar sitokinlerin salınmasını tetiklemekte ve insan santral sinir sistemindeki nöroinflamasyonun kilit patolojik özelliklerini taşımaktadır. Önceki çalışmalar astrositlerve mikroglia gibi glial hücrelerin, nöroinflamasyon ve takibinde Tau ve amiloid birikimi gibi protein anormallikleri ile olası ilişkisini vurgulamıştır. Buna ek olarak, yakın dönemli çalışmalar mikroglia aktivasyonu ile ilişkili perinöronal net (PNN) yıkımının nörodejeneratif ve nöropsikiyatrik hastalıklarla ilişkisine odaklanmaktadır. Nöronlar etrafını saran bu ağdaki seçici yıkım, neden bazı nöron tiplerinin nöroinflamasyona daha savunmasız olduğunu anlamamız açısından kritik öneme sahiptir. Bu projede, iyi bilinen doğal bir antioksidan olan N-Asetilsisteinin (NAC), 10 günlük akut bir intrahipokampal LPS enjeksiyonu ile tetiklenen nöroinflamasyon sıçan modelindeki nöroprotektif etkilerini araştırdık. Deney gruplarımız, sağlıklı kontroller, LPS enjeksiyonu yapılan grup, LPS enjeksiyonu ve NAC tedavisi alan grup ve son olarak NAC tedavisi yanında işlem öncesi profilaktif ek bir doz olan ve LPS alan grup olarak belirlendi. NAC'ın anti-inflamatuar özellikleri immün floresan boyamalarda nöron kaybı, PNN yıkımı ve glial hücre aktivasyonunun gösterilmesi ile çalışıldı. Ayrıca protein agregasyonunu göstermek için ELISA ve bellek fonksiyonunu göstermek için Morris su labirenti testi uygulandı. Sonuçlarımız NAC'ın hem beyin hem de spinal kordta, LPS ile tetiklenen Aβ 1–42 birikimini azalttığını gösterdi. Ayrıca hipokampal nöron kaybı ve astrogliozisten korumada etkili oldu. Ek olarak NAC, preforontal kortekste PNN yapılarında LPS ile tetiklenen yıkımı belirgin olarak engellemeyi başardı. Bu PNN kaybının LPS ile tetiklenen mikroglia aktivasyonuna bağlı olduğu görüşünü desteklemektedir. Bulgularımız NAC tedavisinin santral nöroinflamasyonun erken dönemlerinde potansiyel nöroprotektif ve anti-inflamatuar özelliklerini olduna işaret etmektedir. Bu etkinin daha iyi anlaşılması için, inflamatuar nörodejenerasyon hayvan modellerinde yapılacak ayrıntılı moleküler çalışmalara ihtiyaç vardır.