Non-spesifik kronik boyun ağrılı genç yetişkinlerde motor imgelemenin fonksiyonellik ve yaşam kalitesi üzerine etkisi

ÖZET Amaç: Non-spesifik kronik boyun ağrılı genç yetişkinlerde motor imgelemenin fonksiyonellik ve yaşam kalitesi üzerine etkisini incelemekti. Yöntem: Non-spesifik kronik boyun ağrılı 40 genç yetişkin randomizasyonla egzersiz grubu (grup I) (n=20), motor imgeleme ve egzersiz grubu (grup II) (n=20) olarak iki gruba ayrıldı. Değerlendirmeler tedavi öncesi ve sonrası olmak üzere iki kez yapıldı. Değerlendirme de demografik bilgiler için veri kayıt formu; ağrı için; Görsel Analog Skalası, özürlülük değerlendirmesi için; Boyun Özür Göstergesi Ölçeği, uyku kalitesi için Pittsburg Uyku Kalitesi Ölçeği, anksiyete için; Beck Anksiyete Ölçeği, depresyon için; Beck Depresyon Ölçeği, imgeleme için; Hareket İmgeleme Ölçeği, yaşam kalitesi için ise Kısa Form-36 yaşam kalitesi formu kullanıldı. Boyun bölgesi için eklem hareket açıklığı, derin duyu değerlendirmesi, ağrı eşiği ve kas endurans ölçümleri yapıldı. Egzersiz programı iki gruba da haftada 5 gün 4 hafta uygulandı. Grup II'ye, egzersizlere ek olarak motor imgeleme programı her gün maksimum 15 dakika uygulandı. Bulgular: Her iki grup olgularımız yaş, boy, kilo gibi demografik özellikleri açısından homojendi. Egzersiz eğitimi öncesi-sonrası; yaşam kalitesi alt parametrelerinden fiziksel fonksiyon (p=0.0123), sosyal fonksiyon (p=0.001) ve mental sağlık (p<0.001) için sadece grup II olgularında olumlu artışlar oldu ancak gruplar arası istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Egzersiz eğitimi sonrası sadece grup II olgularında diğer gruba göre boyun ekstansör kas enduransında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p<0.05). Sonuç: Motor imgeleme kronik boyun ağrılı bireylerde kas enduransınını kısa sürede artırdı. Bunun yanında motor imgeleme eğitimi fonksiyonelliği, imgeleme yeteneğini ve yaşam kalitesini olumlu etkilemektedir. Anahtar Sözcükler: Boyun ağrısı, Motor imgeleme, Yaşam kalitesi